Immanuel Spoor op de brandtrap van zijn kantoor aan de Delftsestraat. Met Jessie (6) die hij uit het asiel haalde toen ze  acht maanden was. 'We zijn bijna altijd samen.'
Immanuel Spoor op de brandtrap van zijn kantoor aan de Delftsestraat. Met Jessie (6) die hij uit het asiel haalde toen ze acht maanden was. 'We zijn bijna altijd samen.' (Foto: )
Rotterdammer van de Week

Immanuel Spoor: 'Soms heb ik het idee dat je in Rotterdam niet trots mag zijn'

Rotterdam - Als je Immanuel Spoor iets vraagt, is er goeie kans dat het geregeld wordt. 'sounds like a plan', hoor je dan. En je krijgt een boks, of een klap op je schouder. Best logisch dat al die mensen waar hij als rappertje mee in bandjes zat hem al 'de manager' noemden nog vóórdat hij ook écht de manager was. Nu werkt Immanuel zo idioot hard dat hij plannen moet maken om over een jaar weer eens wat meer tijd aan familie, hobby's en zijn eigen muziek te kunnen gaan besteden. Als je 'm vraagt even in vogelvlucht op te sommen wat ie allemaal doet, begint deze regelaar met: 'Nou kijk, ik ben dus gewoon Immanuel...'
En Rotterdammer van de Week!

door Emile van de Velde

Van huis uit meegekregen, dat creatieve?

"Ja, zeker. Mijn moeder heeft de kunstacademie gedaan, en mijn vader is erg creatief. Alles bij ons in huis was zelfgemaakt. En er stond altijd muziek aan. Hendrix, Dylan, de classics zeg maar. Op mijn dertiende ging ik hiphop draaien om me tegen mijn ouders af te zetten. Dan hoor je opeens samples en denk je: 'Hé, dat draaiden ze altijd.' Dat was in Zevenkamp. Hartstikke fijne jeugd gehad daar. Mijn oudere broer Meinhard is de allerbeste ontwerper die ik ken. En ik heb ook een jongere zus, Malina. Zij is cultuurscout in Noord. Die doen dus ook allebei iets creatiefs ja."

Je hele jeugd gewoond, in Zevenkamp?

"Tot mijn zeventiende. Heerlijk. Er waren daar heel veel kinderen van dezelfde leeftijd toen. En het was een hele diverse wijk, wat ik ook fijn vond. Samen voetballen, busje trap spelen. Ik weet trouwens niet of het als tiener wel zo leuk is in Zevenkamp. Op mijn zeventiende ben ik er weggegaan. Ik had de Havo afgemaakt, op het Caland Lyceum. Dat was de slechtste school van Nederland en hij ging ook meteen dicht. Samen met bevriende muzikanten heb ik toen een pand gekraakt in Kralingen, aan de Vijverlaan. Later heb ik ook nog op de Honingerdijk gewoond. En op de Mathenesserdijk. Nu woon ik in Historisch Delfshaven. En ik zie mezelf hier niet zo snel weggaan."

Want?

"Ik vind Historisch Delfshaven echt heel fijn, het is net een dorpje. Maar dan wel een dorpje waarvandaan je zo de Nieuwe Binnenweg in kijkt. Het centrum van de stad is om de hoek. En ik vind de wijk één van de écht multiculturele wijken van Rotterdam."

Wat vind je eigenlijk het mooiste aan Rotterdam?

"Het water. Ik heb iets met water. En met vuur, daar word ik ontspannen van. Als ik met mijn bootje op de Nieuwe Maas vaar, onder de bruggen door, zeker nu de Willemsbrug zo mooi is geverfd, dan is dat magisch. We zijn heel veel het land in met De Likt of Het Gezelschap. En als we dan terugkomen, zeggen we altijd: 'Daar komt ze weer hoor, Rotterdam, ze ligt er weer mooi bij!'"

En minder mooi?

"Nou, ik heb een hekel aan arrogantie. Maar is het arrogant om te zeggen dat je ergens trots op bent? Want ik krijg vaak het gevoel dat dat hier niet mag. Als ik zeg dat ik tijdens Festival DownTown de meest vette gratis toegankelijke line up ooit op het Eendrachtsplein heb neergezet, lijkt het alsof mensen dat arrogant vinden. Ik vind dat je best oprecht trots mag zijn, maar soms heb ik het idee dat dat in Rotterdam niet mag. En volgens mij is dat hier erger dan in andere steden."

Er is toch genoeg om trots op te zijn?

"Zeker. We hebben een aardige opmars achter de rug. We doen het echt heel goed. Op een eigen, alternatieve manier, anders, als second city. Maar trots zijn is wel iets anders dan overal een T achter plakken. Als ik al die Rotterdam-shirtjes voor toeristen en zo zie, denk ik altijd: 'Waar was jij in 2010?' Ik had in die tijd al een Rotterdam-shirt hoor. Maar dat moest ik nog gewoon zelf laten maken!'

De Nieuwe Lichting

Immanuel Spoor (34) woont in Delfshaven met zijn hond Jessie.Je kent hem van On Track en van De Nieuwe Lichting. Hij brengt platen uit, doet boekingen, organiseert festivals. Trekt door het land met De Likt, Het Gezelschap, Dwayne Franklin & Daddy Jacob. Is de man achter Festival DowntTown, Eendrachtsfestival etc...

Meer berichten