V.l.n.r: Jarige Adzy, haar oudere zusje Marjo en schoonzusje Corrie op het Burgemeester Hoffmanplein - Noordereiland. (Foto: Joop van der Hor)
V.l.n.r: Jarige Adzy, haar oudere zusje Marjo en schoonzusje Corrie op het Burgemeester Hoffmanplein - Noordereiland. (Foto: Joop van der Hor) (Foto: Joop van der Hor)

Verjaardag mondt uit in spraakwaterval van drie dames op leeftijd

Rotterdam - Buiten regende het pijpenstelen maar binnen bij Koozie, de huiskamer van het Noordereiland, verdronk je bijna in de spraakwaterval van drie dames op leeftijd. De zusjes Adzy Bodegom-Zinkweg (80) en Marjo Bodegom (83) en schoonzusje Corrie Zinkweg (80) en hun directe familie genoten daar van koffie met taart want Adzy vierde haar tachtigste verjaardag op het 'eiland' waar ze haar jeugd had doorgebracht en waar de dames de oorlog hadden overleefd.

Door Joop van der Hor

Niet elke tachtigste verjaardag wordt gevierd met een artikel in De Havenloods. Maar dochters Marianne en Petra wisten een gevoelige snaar te raken. Want wat een mooie verhalen vertelden de drie dames, en dat ook nog door elkaar heen!

'Grote zus' Marjo ging terug naar het jaar 1914 toen vader Bodegom uit Spijkenisse naar Friesland werd gestuurd vanwege oorlogsdreiging en de mobilisatie. Daar ontmoette hij een mooie Friese boerendochter met wie hij in 1918 trouwde. Ze kregen elf kinderen. "Eenmaal terug in Rotterdam bewoonde ons gezin een huis aan de Lange Hilleweg en later aan de Verboomstraat in Charlois. Toen in 1936 beide ouders van mijn moeder waren overleden reisde papa naar Friesland om hun deel van de erfenis in contanten op te halen. Hiervan wilden zij een huis willen kopen op het Prinsenhoofd, Noordereiland. In de volksmond 'de Punt' genoemd. Terug in de trein ontmoette papa, die ook uitvinder was, een man die hem ervan overtuigde dat hij van de erfenis een veel groter bedrag kon maken door in hem te investeren. Papa kwam zonder geld terug uit Friesland maar wel met een groot pak 'opium', in die tijd nog min of meer legaal. Maar de inhoud bestond uit Vim (schuurpoeder). Er kon dus niet verhuisd worden en ons moeder heeft lang niet meer tegen papa gepraat."

Zus Adzy vult aan: "Maar nu komt het meest bizarre van het verhaal: een paar jaar later blijkt dat dit beoogde huis tijdens de beschietingen en het bombardement van Rotterdam compleet verwoest werd. We hadden dus allemaal dood kunnen zijn. Na het bombardement op Rotterdam betrokken we een bovenwoning aan de Prins Hendrikstraat 14 op het Noordereiland nadat we vanwege een huurschuld uit ons huis waren gezet, let wel, een gezin met inmiddels elf kinderen! Het was oorlog en bijna niemand durfde nog op het eiland te wonen wonen omdat zowel de Maasbruggen als de Koningsbrug en spoorbrug de Hef door de Duitsers van springstoffen waren voorzien. Het voordeel daarvan was dat wij wel een prachtig vrij uitzicht op de rivier hadden omdat de Punt geheel weggeschoten was. Wij speelden op het oorlogspuin."

Marjo: "Of wij bang waren? Ons oorlogskinderen voelden? Welnee, we vonden het juist spannend." De zusjes gingen 'over de brug' naar de Groen van Prinsenerschool waar 'de kale, de opa van vaderskant, bovenmeester was. Adzy trouwde met zijn zoon en broer van haar beste vriendin en latere schoonzusje Corrie Zinkweg.

Meer berichten