Marlèn tussen de kapucijners in haar stadstuin. "Ik ben heel tevreden hier. Als ik 's avonds thuiskom ben ik kei moe, maar dan ga ik wel superlekker eten met een goed stuk groente!"
Marlèn tussen de kapucijners in haar stadstuin. "Ik ben heel tevreden hier. Als ik 's avonds thuiskom ben ik kei moe, maar dan ga ik wel superlekker eten met een goed stuk groente!" (Foto: )
Rotterdammer van de Week

Marlèn Arkesteijn is Stadsboerin van Rotterdam: 'De planeet gaat naar de klote'

Rotterdam - Op een zonovergoten junidag spreken we af met de enige echte 'Stadsboerin' van Rotterdam. Zo noemt Marlèn Arkesteijn (55) zich, die we ontmoeten in haar enorme moestuin boven Schiebroek. "Noordelijker kan haast niet, het is nog nét in Rotterdam", verzekerde ze ons aan de telefoon. Het was inderdaad even zoeken met de fiets, zo helemaal aan de noordrand van Schiebroek, maar we hebben haar gevonden - halverwege Rodenrijs. In haar tuinderij kun je elke week zelf je groenten, kruiden en bloemen bij elkaar scharrelen: Marlèn verbouwt, jij oogst. Best een bijzonder concept, vinden wij. Daarom is ze deze week de Rotterdammer van de Week!

Door Wouter Vocke (wouter@indebuurt.nl)

Vertel eens wat over je tuinderij?

"Dit is in een moeilijk woord: Community Supported Argiculture, een zelfpluktuin. Dat betekent dat je als tuinder allemaal 'oogstgenoten' om je heen verzamelt. Die betalen een bedrag aan het begin van het jaar, en dan mogen ze het hele jaar hun aandeel komen oogsten. Maar dat betekent dus ook dat als er iets mislukt, ze lotgenoten in plaats van oogstgenoten zijn. Stel, de bloemkool is mislukt: dan gaan we gewoon weer nieuwe neerzetten. Dan heb je nu even geen bloemkool, maar volgende maand misschien weer wel."

Altijd groene vingers gehad?

"Het zit in de genen, mijn vader was tuinder, we hadden altijd een moestuin en ik heb een volkstuin. Ik heb altijd in de landbouw en in de natuurbescherming gewerkt. Maar dat is meestal paper pushen, zoals ze dat noemen. Je bent bijna altijd adviseur of beleidsmedewerker, het is allemaal zo abstract. Ik dacht: laat ik zélf eens het land in gaan, met mijn handen in de klei."

Hoe kwam je hierbij?

"De planeet gaat naar de klote, ongeveer een kwart komt door de landbouw. Dat is echt een van de grote vervuilers. Ik wilde concreet iets doen in de landbouw, maar ik heb niet het kapitaal om een boerderij te kopen. Klein beginnen dus. Drie jaar geleden ging ik stage lopen bij een tuinder in Nijmegen, die ook zo'n zelfpluktuin heeft. Daar heb ik heel veel geleerd."

Waarom hier in Schiebroek?

"Ik wilde land in Rotterdam, maar waar vind je zoiets? Ik heb ook nog even aan een tuin op het dak gedacht. Maar daar waait het altijd, en zit je toch met alles in potten. Toen heb ik de gemeente benaderd en met heel veel mensen gesproken. Het was lastig, ik had de moed al bijna opgegeven. Uiteindelijk kwam ik via via hier terecht." Op dat moment vliegt er een Boeing 737 van Transavia over en verstaan we elkaar niet meer, de tuin ligt namelijk recht onder de aanvliegroute van Rotterdam The Hague Airport. "Dat geeft meteen een internationaal gevoel!"

Waar woon je zelf?

"Ik woonde ooit boven de Baja Beachclub, ken je die nog? Op een gegeven moment keek ik 's ochtends naar buiten en zag ik politie met getrokken wapens. Toen dacht ik: dit is geen goede omgeving voor mij. Je hebt daar ook niet echt contact met je omgeving. Toen ben ik naar de Bergsingel verhuisd, daar ken ik mijn buren wél. Het is er heerlijk rustig, net een dorp. Een van de mooiste buurten van Rotterdam. Je hebt er nog oude bebouwing, niet alleen maar dikke huizen, maar ook sociale woningbouw en koopwoningen door elkaar heen. Dat geeft toch wel een lekker gemixt beeld."

Voelt een boerin zich wel thuis in Rotterdam?

"Super thuis! Maar ik kom maar een keer per week echt in de stad, om brood te halen bij Jordy's Bakery op de Nieuwe Binnenweg - en dat was het dan wel weer. Het is gewoon het idee dat ik de stad in kan, naar de film et cetera. Maar ik fiets natuurlijk vooral de stad uit. Ik voel me vooral thuis bij de mentaliteit in Rotterdam. Al dat beleidsmatige geklets altijd overal... Ga eens wat doen, jongens!"

Marlèn Arkesteijn

Geboren op 1 oktober 1963 in Den Hoorn (vlakbij Delft). Studeerde Rurale Sociologie in Wageningen en kwam in 2000, na 10 jaar buitenland, naar Rotterdam. Woont op de Bergsingel, op het randje van Bergpolder en het Liskwartier. Meer weten? www.stadsboerinrotterdam.nl

Meer berichten