Foto:
Colums

'Voor de verdedigers van het Afrikaanderplein. Voor Zuid. Voor ons'

Rotterdam - Dit is de column van Rachid Benhammou uit De Havenloods van deze week. Over 4 mei. 'Dit jaar kun je ook in de Afrikaanderwijk herdenken. Voor de Nederlandse verdedigers van het Afrikaanderplein, voor de lerares en haar leerlingen. Voor Zuid. Voor ons. '

'Op 4 mei, Nationale Dodenherdenking, herdenken we samen al die mensen door oorlogsgeweld zijn omgekomen. Mensen die we niet kennen. Of juist wel. In Vreewijk kennen we de kranslegging tegenover de katholieke kerk aan het Beukendaal. Het monument staat er ter nagedachtenis aan vier jonge mannen die daar in 1944 werden vermoord. Wie deze mannen waren weten we niet.
Maar dit jaar kun je ook in de Afrikaanderwijk herdenken. In de voormalige Johan van Oldenbarnevelt HBS is een gedenksteen te vinden met daarop de namen van een oud-lerares, leerlingen en oud-leerlingen die tijdens de oorlog zijn omgekomen. Ik kende deze plaquette omdat ik er op school heb gezeten. Ik kan me herinneren dat onze geschiedenisleraar er over vertelde, maar ook hij had niet al te veel informatie over het lot van de lerares en de leerlingen. Hij vertelde ons wel in kleuren en geuren hoe in de vroege uurtjes van 10 mei 1940 vliegveld Waalhaven aangevallen werd door Duitse vliegtuigen. Niet lang daarna landden honderden Duitse parachutisten, die een bloedige strijd aangingen met de verdedigers van het vliegveld.
Rond het Afrikaanderplein raakten ingegraven Nederlandse soldaten in gevecht met Duitsers die van de Waalhaven af kwamen. Ook bij de Johan van Oldenbarnevelt HBS. Een paar uur later gaven de Nederlandse troepen op het Afrikaanderplein zich over, omdat de munitie opraakte. Zo wisten de Duitsers door te breken en kwam de weg naar het Noordereiland vrij. Op het dak van de school plaatsten de Duitsers een mitrailleursnest.
De school is nu een moskee, en samen met de wijkraad en buurtbewoners, wordt op 4 mei een herdenking georganiseerd. Voor de Nederlandse verdedigers van het Afrikaanderplein, voor de lerares en haar leerlingen. Voor Zuid. Voor ons. Een mooi initiatief. Een poging tot verbinden. In een tijd waar groepen mensen lijnrecht tegenover elkaar staan.'

Rachid Benhammou is cultureel ondernemer en freelance journalist.

Meer berichten