Oltisa en Anastasia aan de Lede in Vreewijk, genietend van Rotterdam in de lente. (Foto: Caro Linares)
Oltisa en Anastasia aan de Lede in Vreewijk, genietend van Rotterdam in de lente. (Foto: Caro Linares) (Foto: Carolina Linares)

De zoete geur van Rotterdam in de lente!

Rotterdam - De Havenloods publiceert dit jaar op onregelmatige basis verhalen over hoe Rotterdam ruikt. Dat doen we samen met Sarah Stolk, parfumeur en geurliefhebber. In dit verhaal fietst Sarah door de stad en ruikt ze de lente.

Door Sarah Stolk

'Op de eerste warmere lenteavond fietste ik mijn wijk Vreewijk in. Ik werd gevangen in een zoete muur van bloesemgeur. Op dit moment besefte ik hoe weinig geur de natuur in de winter heeft. Natuurlijk zijn er menselijke geuren zoals houtkacheltjes en blijven uitlaatgassen een terugkerend thema, maar naarmate de dagen warmer worden krijgen we weer vers gemaaid gras, zoete hyacinten en de geur van warme bosgrond in de stadsparken.

Sprekend over het parfum van de aarde: er is een geurstofje, geosmin genaamd, dat zorgt voor elke associatie die onze neus met 'aarde' heeft. Het wordt geproduceerd door bacteriën en betekent in het Oudgrieks zelfs letterlijk 'aarde' (geo) 'geur' (smin). Dit stofje is wat ons de, door veel mensen zo geliefde, 'Petrichor' geeft. Zo heet de geur die van de stoeptegels opstijgt na een regenbui in de zomer. Ik bezit een flesje geosmin in mijn collectie aromachemicaliën en dit ruikt onmiskenbaar naar slootwater. Interessant is dat dit de meest herkenbare geurstof is voor alle mensen, onze neus herkent vijf delen geosmin op een biljoen delen lucht. Ook de Rotte ruikt er onmiskenbaar naar, misschien dat u dit voortaan kunt onderscheiden. Al zou ik voor een frisse neus toch het Zuiderpark aanbevelen, hier is de geur van het groen overheersender.

Wie kent trouwens niet de zwoele lucht van de Witte de Withstraat als de Robinia's bloeien? Dit zijn de bomen met lange trossen bloesem die zo op blauwe regen lijken. Als u deze twee niet verwart kunt u de bloemen van de Robinia veilig opeten. Ook een sering is vaak van begin tot eind van de straat waarin hij bloeit te ruiken, voor deze plant geldt hetzelfde: heerlijk door een zomerse salade. Van de bloemblaadjes van de magnolia maakt u thuis veilig een bloemige siroop. Ze maken hun geur overigens niet voor ons, deze planten. De heerlijke aroma's zijn bedoeld om te zorgen dat de hardwerkende bestuivers planten zonder moeite uit elkaar kunnen houden. Planten maken elk hun eigen unieke formule van geurstoffen aan, dat wij mensen deze complexe geuren toevallig ook kunnen ruiken, draagt bij aan mijn vraagtekens over onze grote genetische gelijkenis met het fruitvliegje. Is er evolutionair gezien een reden voor dat wij bloemengeuren zo aantrekkelijk vinden?

Voorlopig geniet ik met volle teugen van de rozentuin in het Museumpark, de lindebloesems langs de Maasboulevard en de unieke dennengeur langs sommige paden van het Kralingse Bos. Als je in het centrum even bedwelmd bent door de uitlaatgassen, zijn er altijd nog de dakparken, 's zomers een ware verademing. De geur van de planten in onze stad heeft voor mij in ieder geval nut: het verrijkt mijn wereld en draagt bij aan een vrolijker Rotterdam.

Meer berichten