Foto:
Colums

'De héle marathon?', vroeg ik, een tikkeltje ongemakkelijk...

Rotterdam - Dit is de column van Rachid Benhammou uit De Havenloods van deze week. Rachid hoorde zijn vriendin zeggen dat ze volgend jaar de marathon wil lopen, zag dat zijn zoontje daar een reactie op verwachtte: 'Ik keek naar mijn buik en legde er onbewust mijn hand op; het resultaat van jarenlange geneugten des levens.'

Ze keek me vastberaden aan, toen ze de woorden uitsprak: "Volgend jaar ga ik ook de marathon lopen." Terwijl ik wachtte tot zou blijken dat ze een grapje maakte, herhaalde ze haar woorden. Nu duidelijker en iets harder. "Om Casper te supporten."
Ondanks de herrie uit de speakers op de Coolsingel, was mijn vriendin meer dan goed te verstaan. Ook mijn zoontje, die naast ons liep, hoorde het want hij toverde zijn grootste glimlach op zijn gezicht en ik zag dat hij van mij een reactie verwachtte. "De hele marathon?", vroeg ik, een tikkeltje ongemakkelijk. "Waarom niet eerst een kwart? Of een halve?" Mijn zoon kwam dichterbij lopen om niets te missen van het gesprek. "Nee. Gewoon de hele marathon, want als ik iets wil doen, dan doe ik het goed. Ik moet dan wel nu al beginnen met trainen."
Er kwam een onbehaaglijk gevoel bij me naar boven en ik schaamde me omdat ik doodsbang was dat haar volgende woorden zouden zijn: "Zullen we dit samen gaan doen?" Het vooruitzicht van maandenlang trainen, afzien, pijn lijden en je onthouden van allerlei ongezonde zaken, maakte me een beetje nerveus. Ik keek naar mijn buik en legde er onbewust mijn hand op; het resultaat van jarenlange geneugten des levens.
Het mooiste van de marathon, zijn al die lopers die voor een goed doel lopen. Helden die deelnemen om geld in te zamelen of aandacht vragen voor een goed doel. Of lopers die hun medaille aan een doodzieke vriendin schenken. Want wie kent nu niet iemand met kanker of heeft niet een dierbare verloren aan deze vreselijke ziekte? Je hiervoor inzetten geeft je een enorme wilskracht om samen die uitdagende sportieve overwinning te behalen.
Ik vond het idee van mijn vriendin eigenlijk helemaal niet zo gek. Iedere dag sterven er in Nederland acht mensen aan alvleesklierkanker. Chirurg en onderzoeker Casper van Eijk wil onderzoek te doen naar nieuwe behandelmethoden. Daar wil ik ook best harder voor gaan lopen. Dan maar afzien en pijn lijden.

Rachid Benhammou is cultureel ondernemer en freelance journalist.

Meer berichten