Logo dehavenloods.nl


Hans Lekkerkerker hangt zijn tassen en riemen niet langer aan zijn kraam, maar voorgoed aan de wilgen.
Hans Lekkerkerker hangt zijn tassen en riemen niet langer aan zijn kraam, maar voorgoed aan de wilgen. (Foto: )

Hans Lekkerkerker stopt als laatste met de hippiemarkt op het Beursplein

Rotterdam - Hans Lekkerkerker was in zijn jonge jaren eigenlijk best braaf, maar hij had wel lang haar en een baard én hij was tegen de dienstplicht. Dat maakte hem tot een uitzondering. "Op school en in baantjes werd ik gepest om mijn haar en in dienst moest het er af." Omdat zijn broer al zelfgemaakte sieraden, tassen en riemen verkocht op de hippiemarkt op het Beursplein ging hij maar met hem samenwerken.

De hippiemarkt werd in 1970 opgericht als onderdeel van de Rotterdamse manifestatie Communicatie 70, kortweg C70 genoemd. Hans: "Toen ik me voor mijn knieën liet afkeuren en daardoor buitengewoon dienstplichtig werd zei mijn vader 'Ik mag hopen dat je écht iets aan je knieën gaat mankeren'. Dáár heeft hij later zijn zin in gekregen, maar melkcontroleur zoals hij ben ik niet geworden."

"Natuurlijk moest er wel gewerkt worden. Mijn broer stond al op het Beursplein en vroeg of ik mee wilde doen. Ik voelde me er wel thuis. Op school en in andere baantjes werd ik gepest om mijn haar, maar hier droeg iedereen het lang. Ik had ook een baard en liep op klompen met kranten of stro erin, of op sandalen. En ik was gelovig, maar ook dat werd gerespecteerd. In de zomer schoven veel buitenlanders met hun handel aan op de markt. Daarom werd er altijd théléphone, in het Frans, geroepen als er een joint rondging. Die blow sloeg ik over, ik rookte niet eens sjekkies."

Toen de handel lekker bleek te lopen, besloten beide broers ook eigen tassen, riemen en portemonnees in hun eigen werkplaats te gaan ontwerpen en produceren. Het leverde Hans een vaste klantenkring op, met soms een bekende Nederlander én opdrachten van grote bedrijven zoals de Bijenkorf en de KLM.

"Ik heb drie generaties klanten", lacht Hans Lekkerkerker. "Ik ben dol op vrouwen met een tassengekte, altijd al geweest. Dat helpt mee! Zo kwam Leontine van Moorsel eens een rugzakje bij me kopen. We raakten in een fijn gesprek over haar boerderij in Zevenhuizen, aardige vrouw! Paul de Leeuw bleek ik ook een keer in mijn kraam te hebben gehad. Ik vond het maar een vervelend mannetje, maar omdat mijn vrouw en ik de tv zolang mogelijk buiten de deur hebben gehouden, wist ik niet eens wie het was!"

Op zeker moment wilde de gemeente wel eens af van alle overblijfselen van C70 en werd de hippiemarkt onder de nieuwe naam Kunstmarkt verplaatst naar de Hoogstraat. Het zogeheten 'uitsterfsysteem' regelde dat wanneer er een ondernemer verdween daar geen nieuwe voor in de plaats mocht komen.

Vorige week haalde Hans als laatste van zijn generatie voor het allerlaatst zijn kraam leeg. In de dagen ervoor kwamen veel klanten hem nog even gedag zeggen of een cadeautje brengen.

"Het voelt dubbel", geeft hij toe. "Na 45 jaar iets opgeven is niet niks. Toch heb ik er ook wel zin in. Nooit meer 's morgens om half zeven een uur ijs bikken en sneeuw schuiven."

Meer berichten




Shopbox