Logo dehavenloods.nl


Krachttraining staat al jaren op het trainingsprogramma van judoka Marhinde Verkerk. In Fitnesscentrum Noord wordt ze begeleid door Hans Kroon, de strength & conditioning-trainer in haar team die ook op het gebied van voeding deskundig is. (Foto: Ferdy Collewijn)
Krachttraining staat al jaren op het trainingsprogramma van judoka Marhinde Verkerk. In Fitnesscentrum Noord wordt ze begeleid door Hans Kroon, de strength & conditioning-trainer in haar team die ook op het gebied van voeding deskundig is. (Foto: Ferdy Collewijn) (Foto: )

Marhinde Verkerk is blij een Hero van Rotterdam Topsport te zijn

Rotterdam - Haar prijzenkast, recent aangevuld met brons van het WK in Baku, is indrukwekkend. Toch vindt Marhinde Verkerk het een eer dat ze gevraagd is één van de Hero's te zijn van Rotterdam Topsport. "Ik ben blij met deze titel", zegt de 32-jarige judoka. "Rotterdam is mijn stad. Ik woon er vanaf mijn geboorte, heb mijn werk, familie en vrienden hier. Ik kan er op het hoogste niveau sporten, en in 2009 werd ik wereldkampioen in Rotterdam."

Door Emile Hilgers

De band met Rotterdam Topsport is al jaren sterk. Toen Marhinde rond haar achttiende jaar ging trainen bij Chris de Korte in Hoogvliet, was er al goed contact tussen Budokan, de voorloper van Topjudo Rotterdam, en de topsportorganisatie. "Ik wilde de beste van de wereld worden, dus koos ik voor de beste trainer van Nederland. Het was de tijd dat Mark Huizinga daar trainde, en Edith Bosch. Je kon er altijd sporten, er was een speciale dojo. Ik train er nog steeds, maar Chris is niet meer mijn matcoach. Na de Olympische Spelen van Rio moesten alle judoka's die op internationaal niveau judoën naar Papendal. Ik wilde niet uit Rotterdam weg, en vanwege mijn staat van dienst is een maatwerk oplossing gezocht."

Tweede carrière

Ook haar werk als interieurarchitect voor onder andere Colliers International speelt mee. "Mijn maatschappelijke carrière naast de topsport is heel belangrijk voor me. Ik voel dat ik daardoor groei als mens. In periodes waarin ik geblesseerd was, kon ik dertig uur per week werken. Zoals begin dit jaar, toen ik door een schouderblessure vier maanden niet kon judoën. Mijn werk heeft me daar doorheen geholpen, ik voelde minder het gemis dat ik niet kon sporten. Straks als ik moet stoppen met topjudo kan ik door met die carrière."

Stoeien met jongens

"Ik ben opgegroeid met sport", zegt Marhinde na de vraag of sport in haar DNA zit. "Mijn moeder was danseres, mijn vader deed meerdere sporten. Als kind mocht ik kiezen uit een sport en een instrument. De dwarsfluit hing al snel aan de wilgen, maar nadat ik diverse sporten had geprobeerd, wist ik dat judo mijn sport was. Ik was een jaar of acht. Lekker een potje stoeien, met jongens. Ik was het enige meisje en vond het niet eng. Omgaan met jongens was ik, met drie broers, thuis gewend."

Bijzonder goud

Als mooiste prestatie noemt Marhinde het goud op het WK 2009 in Rotterdam Ahoy. "Sindsdien heb ik nog drie WK-medailles bij elkaar gesprokkeld, maar die dag was magisch. Ik zat in een flow, het is nog steeds mijn moment." Bijzonder voor Marhinde was ook het goud op het EK 2015. "Het was een heel bewogen jaar. Chris mocht niet mee als coach, ik stond er alleen voor. Het jaar ervoor had ik mijn kruisband gescheurd, toen zei ik: volgend jaar word ik Europees kampioen. En dat gebeurde. Chris had me geleerd dat ik het ook alleen moet kunnen, dat heb ik laten zien."

Weer plezier in judo

Haar grootste teleurstelling was de verliespartij in de eerste ronde op de Olympische Spelen in Rio en de uitschakeling door een rolletje wegens passiviteit na twaalf minuten judoën. "Ik snap nog steeds niet hoe het zo kon lopen. Het heeft ook wel even geduurd voor ik weer plezier kreeg in judo. Na de Spelen was ik het vechten even zat. 'Ben ik nog hard genoeg voor grote toernooien?', vroeg ik mij af. Toen ik de World Masters 2017 won, viel alles op z'n plaats. Het zelfvertrouwen is weer terug."

Tweestrijd voor de Spelen

weg naar Tokio 2020 is geen gemakkelijke. Met zilver op het WK heeft Guusje Steenhuis bewezen een geduchte tegenstander te zijn in de onderlinge strijd voor de enige plek in de gewichtsklasse tot 78 kilo. "Dat was voor de Spelen van 2016 ook al zo", relativeert Marhinde. "Ik zie haar als één van mijn concurrenten. Het houdt me scherp, ik haal daar motivatie uit. Het kwalificatietraject loopt tot mei 2020, zo lang is er nog tijd om punten te pakken voor de wereldranglijst."

Niet je hele leven

Leven als topsporter heeft veel leuke kanten, benadrukt Marhinde. "Je kunt iedere dag de dingen doen die je het leukst vindt. Ik zie veel van de wereld, ontmoet mensen, maak kennis met verschillende culturen. Helaas is topsport tijdelijk, op het hoogste niveau judoën kun je niet je hele leven."

Meer berichten




Shopbox