De opbrengst van het boek Chief Ouwe Dibbes gaat naar de bouw van scholen in Sierra Leone.
De opbrengst van het boek Chief Ouwe Dibbes gaat naar de bouw van scholen in Sierra Leone. (Foto: )

Chief Ouwe Dibbes Sander de Kramer heeft een klein Rotterdams hartje

Rotterdam - Journalist/schrijver Sander de Kramer (45) voelde al jong oer-woede bij onrecht. Toen de Straatkrant overwaaide uit Engeland, zette hij daar succesvol zijn tanden in. Ook 'zijn' WK Daklozenvoetbal moést er komen. Ondanks alle gruwelen werd hij verliefd op Sierra Leone en de mensen. In de 38 keer dat hij terugging om leed te helpen verzachten, schopte hij het tot volksheld en in 2010 werd hij zelfs tot Chief Ouwe Dibbes gekroond. Zijn eigen lemen hut heet Rotterdam Corner. Jochem Davidse tekende Sanders ontroerende én grappige belevenissen op in het boek Chief Ouwe Dibbes, nu te koop. En Sander de Kramer is deze week onze Rotterdammer van de Week!

Door Els Neijts

Ben je nog wel Rotterdammer?
"Oja, dat blijft! Met mijn ouders woonde ik Krimpen, maar op mijn twaalfde ging ik naar het Libanon en voetballen bij Excelsior. Mijn oma woonde in Kralingen dus daar zat ik veel. In Kralingen/Crooswijk voelde ik me als een vis in het water."


Vanwaar die buitenland-drift?
"Mijn vader 'deed' in pinda's en Roosvicee. Toen ik vertelde dat ik Afrikaanse taal en cultuur wilde gaan studeren, ontplofte hij bijna, maar mijn moeder vond dat ik mijn hart moest volgen. Toen ik vijf was nam ze me al mee naar een demonstratie tegen indianen-onrecht. Daar zal mijn oer-woede wel ontstaan zijn. En ik heb een klein Rotterdams hartje. Toen ik zes was, verkocht ik mijn eigen knuffels en liet ik mensen voor een dubbeltje over een plank fietsen. Als dat lukte kregen ze een glaasje Roosvicee. Allemaal voor het goede doel! Uiteindelijk ben ik de journalistiek ingerold. Daar is het écht begonnen."


Vertel...
"Toen ik vlak na die gruwelijke oorlog hoorde dat Sierra Leone de ergste plek ter aarde was, moest en zou ik dat met eigen ogen zien. Dat heb ik geweten... Wat ik meemaakte is te luguber voor ons Rotterdamse bevattingsvermogen. Kinderen vanaf een jaar of vijf werden gerekruteerd als kindsoldaat, baby's werden in brandende huizen achtergelaten. En áls ze dat een paar jaar overleefden, werden ze door diamanthandelaren geronseld voor de diamantmijnen. Moet je je voorstellen: het duurste luxe steentje dat je hier aan je geliefde geeft om het ultieme geluk uit te drukken, wordt aan de andere kant van de wereld onder erbarmelijke omstandigheden door een klein kind uit de grond gehaald. Toen ik dat zag dacht ik 'Als niemand anders het doet, doet Jan Lul uit Rotterdam het wel'."


Dat bleek roofbouw op jou?
"Op mijn lichaam blijkbaar, al dat reizen! Maar waarschijnlijk heb ik ook een tropisch virus opgelopen. Mijn evenwichtsorganen vielen uit, ik slingerde bij iedere stap en had een voortdurende piep in mijn hoofd. Dat was zo'n marteling dat ik een keer een ukelele op mijn kop kapot heb geslagen en tegen mijn vrouw zei 'Als het nog slechter wordt, stap ik er uit'. Hoewel ze dat begreep, besloten we onze liefde te bezegelen met iets heel tastbaars. We hadden al een dochter, maar hebben het er op gewaagd en kregen ook nog een zoon. Als ik dat ventje nu zie... Ik slik medicijnen en het probleem met mijn evenwicht is langzaam uitgedoofd. Die piep heb ik nog maar daar moet ik maar mee dealen."

Onze clubs helpen ook mee?

"Feyenoord, Sparta én Excelsior! Half Sierra Leone voetbalt in een Rotterdams tenue. Sport is heel belangrijk voor een land dat uit een oorlog komt. Als je niemand meer durft te vertrouwen, helpt sport."

 

Sierra Leone

Sander de Kramer zet zich vooral in voor gratis onderwijs en scholen voor de allerarmsten in Sierra Leone, vaak gehandicapten en wezen. Er staan er al elf. Ook de opbrengst van het boek gaat naar dit doel. Kijk voor meer info ook op www.sundayfoundation.nl

Meer berichten




Shopbox