Rigardus Rijnhout, de Reus Van Rotterdam. Foto: Bart Bos
Rigardus Rijnhout, de Reus Van Rotterdam. Foto: Bart Bos

Herinneringen aan aan Rigardus Rijnhout, de Reus Van Rotterdam

Algemeen 6 keer gelezen

Rotterdam - We kregen een ingezonden stuk binnen van Bart Bos. Bart haalt herinneringen op aan Rigardus Rijnhout, de Reus Van Rotterdam.

‘Jarenlang hoorde ik als kind de verhalen aan van mijn ouders over de “Reus van Rotterdam”. Een reus die zo groot was dat hij volgens de verhalen op een vrachtwagen werd rondgereden en hoog boven iedereen uitstak, ik slikte de verhalen als zoete koek, tot ik ouder werd en ging twijfelen aan het waarheidsgehalte. Een reus, in Rotterdam, dat bestaat alleen in sprookjes. Jaren later kwam ik erachter dat het toch niet allemaal sterke verhalen waren.

Rigardus Rijnhout, ofwel Rijn: de Reus van Rotterdam was geen sprookje uit de duim van mijn ouders gezogen, maar een levensecht verhaal met hier en daar eigen interpretaties. Omdat ik had vernomen dat de reus zijn eigen standbeeld op ware grootte heeft in Wijkpark Het Oude Westen aan de West-Kruiskade, besloot ik nu eens met eigen ogen te bekijken hoe groot die reus uit de verhalen van mijn ouders dan wel was. Direct bij de ingang van het park valt het beeld door zijn imposante formaat meteen op. Net als meesten kon ik het ook niet laten om mezelf met mijn 1 meter en 72 centimeter te meten naast de 2 meter en 37 centimeter hoge reus, dan blijk ik ongeveer tot zijn elleboog te komen. Oké, in mijn kinderlijke fantasie was hij nog reusachtiger door de verhalen, maar toch… reusachtig. 

Hoe krachtig Rijn ook is afgebeeld als iemand waar je een stapje voor opzij zal doen, zo zachtaardig moet hij zijn geweest tijdens zijn leven die gekenmerkt was door tragedie en pijn. Door zijn groeistoornis moet hij veel pijn hebben gekend, maar ook verdriet. Door zijn verschijning was Rijn het mikpunt van pesterijen waardoor de zachtaardige reus slechts één droom had: niet opvallen, wat onmogelijk was door zijn enorme gestalte. Door zijn afmetingen had hij speciaal voor hem op maat gemaakte schoenen (maat 62), kleding en fiets nodig. Plaatselijke ondernemers wilde hem daarbij wel bij helpen, mits ze hem mochten gebruiken voor reclame en publiciteit. Als hij door de stad liep met een reclame sandwichbord over zijn schouders had hij altijd een zwerm pottenkijkers om zich heen. Hierdoor zat er ook een bron van waarheid in het verhaal van mijn ouders over de rit op een vrachtwagen, maar dan als reclamestunt. De reus was een vleesgeworden attractie waar hij allerminst gelukkig mee was maar niet anders kon dan accepteren om te overleven. Door een val met zijn fiets belandde Rijn in een, wederom op maat gemaakte, rolstoel van waaruit hij ansichtkaarten verkocht aan toeristen bij de Spido. Na enkele jaren werd Rijn ernstig ziek waardoor hij moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Om hem vanaf de tweede etage in de ambulance te krijgen moest hij met behulp van de BB (Bescherming Bevolking) via een raam naar beneden worden getakeld wat een schouwspel opleverde voor honderden sensatiezoekers.13 april 1959, dit jaar 65 jaar geleden overleed Rijn 8 dagen voor zijn verjaardag op slechts 36-jarige leeftijd in het Academisch Ziekenhuis van Leiden.

Een sprookje met een: “hij leefde nog lang en gelukkig” einde is het tragische verhaal over deze legende allerminst, maar zijn strijd verdient respect. Het standbeeld staat daarom, naast de groei van de stad na de Tweede Wereldoorlog, ook symbool voor de underdog in de stad, wat de reus ondanks zijn imposante verschijning toch was door zijn zachtaardigheid en vriendelijkheid. Nu beter wetende zet dit de fabelachtige verhalen van mijn ouders toch in een ander perspectief, ook al gingen deze over een levensechte vriendelijke reus.’

(Door Bart Bos)

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Het laatste nieuws

Uit de krant