Logo dehavenloods.nl


'Hier zit al jarenlang bekend en minder bekend Rotterdam, zij aan zij aan lange tafels, op harde houten banken en stoelen, die in het zaagsel staan.'
'Hier zit al jarenlang bekend en minder bekend Rotterdam, zij aan zij aan lange tafels, op harde houten banken en stoelen, die in het zaagsel staan.' (Foto: Roderik van Nispen)

De Pijp is al 120 jaar een begrip in Rotterdam

Rotterdam - De Pijp aan de Gafffelstraat is jarig. Eén van Rotterdams meest bijzondere horeca-etablissementen wordt maar liefst 120 jaar.

Door Jaap Deijbel

De pui van het 'Instituut voor maatschappelijk verkeer' ziet er allerminst gelikt uit. Een verweerd Heinekenbord, door de matte ruiten geen inkijk en een bejaarde deur. Maar binnen waan je je in een andere tijd. Hier zit al jarenlang bekend en minder bekend Rotterdam, zij aan zij aan lange tafels, op harde houten banken en stoelen, die in het zaagsel staan. Het plafond is donkerbruin en net als de muren voor een groot deel bekleed met oude relikwieën, momento's en dassen. Ooit had Wim Sonneveld een eigen spijker voor zijn jas.

"Ik zou wel gek zijn om deze unieke huiskamer, die al jaren een trouwe gastenkring trekt, te veranderen. Het is een ontmoetingsplek en een plaats van dierbare herinneringen. Samen met de traditionele Frans-Hollandse keuken, is dat De Pijp. En als je wat verandert, moet het zo min mogelijk opvallen. Naast het bereiden van de traditionele gerechten, zoals zeetong, mosselen, tournedos, gebakken lever met spek en uien, gestoofd rundvlees en de capucijnersschotel, hebben de koks nu de vrijheid om een "gerecht van de maand", te bedenken", vertelt Jilles van Werkhoven, voormalig sales manager van Heineken en sinds zeven jaar eigenaar van het oudste restaurant van Rotterdam. "Ik wilde al een tijdje iets voor mezelf. Toen De Pijp vrijkwam, vielen alle puzzelstukjes op z'n plek. Ik kwam hier al als student!"

De Pijp begon 120 jaar geleden aan de Geldersche Kade, als bierhandel, bottelarij en distributiecentrum van Heineken. Door het bombardement in 1940 werd het vernield. Maar binnen drie maanden werd een fietsenstalling aan de Gaffelstraat geschikt gemaakt. Van Werkhoven: "De Duitsers hadden alle fietsen gevorderd, dus die ruimte stond leeg. Nadat in 1941 de bezetter de sociëteit van het Rotterdamsche Studenten Corps had gesloten, werd De Pijp hun ondergrondse sociëteit."

Volgens de overlevering meden de Duitsers De Pijp omdat de koks zand in hun mosselen strooiden. Als excuus kregen ze te horen dat het kwam door de storm en kwamen vervolgens nooit terug. Hierdoor kon De Pijp een rol in het verzet spelen. Ieder jaar op 4 mei worden de studenten herdacht, die tijdens de oorlog sneuvelden.

Van Werkhoven verwacht dat De Pijp de 150 jaar haalt, ondanks dat uitbreiden onmogelijk is en de concurrentie groeit. Hij zegt: "We merken echt dat er bijvoorbeeld alleen al in februari 17 nieuwe concepten in de stad zijn bijgekomen. Vandaar dat ik om de hoek de Spaanse wijn/tapasbar La Pipa heb geopend. Eindelijk een plek waar gasten kunnen wachten tot er hier plaats is, of waar ze een aperitief kunnen nuttigen."

Dat de gasten van De Pijp door een luikje in de dichte deur werden gescreend, is voorbij. Ooit werd hierdoor een langharig groepje – naar later bleek The Rolling Stones – door toenmalig eigenaar Cor van der Valk (geen familie), geweigerd. Tijdens haar inburgeringstournee at Máxima er een hapje. En Frans Swarttouw weigerde de felbegeerde De Pijpstropdas, omdat hij het een 'reclamedas' vond. Totdat hij merkte dat zijn kennissen, waaronder premier Lubbers, de das geregeld omknoopten. 'Eens nee, betekent altijd nee', antwoordde oud-eigenaar John Mook. Waarom iemand de das krijgt, is het best bewaarde De Pijpgeheim.

Tijdens de besloten viering van het 120-jarig bestaan, op zondagmiddag 17 juni, ontvangt iemand, die zich voor een goed Rotterdams doel heeft ingezet de John van der Welpenning (oud-eigenaar). De laatste twee keren werden Jarige Job en Heilige Boontjes uitverkoren.

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox