Logo dehavenloods.nl


Foto: Foto:

Tineke Speksnijder op de foto in de trapauto bij Blijdorp

Rotterdam - Dit de de column van Tineke Speksnijder uit De Havenloods van deze week. Over die keer dat ze op de foto ging in de trapauto bij Diergaarde Blijdorp...

'Toen ik hoorde over een expositie van galerie Dig It Up van Evan van der Most, over de trapauto van Diergaarde Blijdorp, dacht ik: 'Daar heb ik er ook één van'. In de jaren vijftig, zestig en zeventig stond die auto daar en werden er foto's van kinderen in die auto genomen. Zo ook van mij. Ik ben hem gaan opzoeken en vond hem en zag mezelf met een ongelooflijk chagrijnig gezicht en een stralende moeder erachter. Het was duidelijk niet mijn dag. Toen ik Evan zag en hem vertelde dat ik ook nog zo'n foto had, begon hij me allerlei moeilijke vragen te stellen. Wat ik toen dacht en of ik nog wist hoe het toen rook. 'Man, ik was twee, misschien drie jaar, hoe weet ik nou nog hoe het rook en wat ik dacht.' Maar dan ga je daarna toch nadenken. En aangezien ik mezelf wel een beetje ken na al die jaren, dacht ik ineens: 'Daar is het begonnen. Mijn ongelooflijke hekel om op de foto te gaan.' Ik denk dat ik helemaal geen zin had om in die auto te gaan zitten. Ik vond het een stom ding. En dan moet je ook nog naar de fotograaf gaan kijken en lachen. Ik dacht: 'Laat me gewoon even met rust joh, dat ding doet het niet en ik probeer hem aan de praat te krijgen en dat lukt me niet met al dat gezeur aan mijn kop.' Zoiets moet het geweest zijn.
De eerste echte herinnering, van op de foto gaan, weet ik nog heel goed. Mijn vader ging een foto maken van de zonnebloemen in de tuin en hij wilde dat ik erbij ging staan. Ik wilde het niet, maar het moest van hem. Ik vond dat heel gemeen en dat zie je ook duidelijk op de foto. Ik sta er met een hele trillende lip op. Toen ik ook nog moest lachen veranderde de blik. Woedend keek ik in de lens. En zo is het dus allemaal begonnen. Als ik goed op een foto sta, wil ik hem overal voor gebruiken. Ik heb vijftien jaar dezelfde pasfoto gebruikt. Maar ja, op een gegeven moment moet je dan toch een nieuwe laten maken. Wat een ellende. Ik sta overal met een raar hoofd op. We kunnen één ding vaststellen, die camera en ik zijn geen vrienden en dat begon in die trapauto.'

Tineke Speksnijder is eigenaar van café de Schouw op de Witte de Withstraat.

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox