Foto: Els Neijts

Rotterdammer van de Week Sonia Herman Dolz, de 'Citycineaste' van onze stad

Rotterdam - Sonia Herman Dolz is cineaste. Terts Brinkhoff, geestelijk vader van het reizende theaterspektakel De Parade, noemde haar ooit de 'Citycineaste' van Rotterdam. Daar kan Dolz zich goed in vinden want: "Ik heb veel documentaires gemaakt over bekende Rotterdammers die binnen een straal van één kilometer van mijn huis te vinden waren." Zo portretteerde ze choreografe Conny Janssen, dirigent Valery Gergiev, zangeres Frédérique Spigt, de kankerspecialisten van het EMC, haar moeder, kunstenares Dora Dolz en de directeur van Museum Boijmans, Sjarel Ex. Sonia Dolz is deze week Rotterdammer van de Week!

Door Els Neijts

Hoe Rotterdams ben je?
"Op en top! Ik ben weliswaar in Madrid geboren, maar toen ik twee was ben ik al met mijn ouders naar Rotterdam gekomen. Mijn vader is Peruaans van Tsjechische ouders, mijn moeder kwam uit Barcelona. Ze trouwden in Madrid en vertrokken kort na mijn geboorte voor twee jaar naar Zuid-Amerika. Toen mijn vader door de Nederlandse Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen werd uitgenodigd om met hem samen te komen werken, leidde dat er weer toe dat hij promoveerde in economie en we hier zijn gebleven. Mijn moeder doorliep de Rotterdamse kunstacademie en ging daar later zelf les geven."


Wat weet je nog van je jeugd?
"Onze eerste nacht in Rotterdam logeerden we in een hotel aan de Heemraadssingel, vlak bij waar ik nu weer woon. Daarna werd het eerst Crooswijk. Mijn ouders verstonden nog geen Nederlands dus ik werd de vertaler in huis. Ik pikte feilloos de misverstanden op die door taal ontstonden. Daarna hebben we zo'n beetje overal gewoond: Ommoord, IJsselmonde maar ook nog 'even' in Wenen... Ik heb op de Montessorischool in Kralingen gezeten, ging later naar het Erasmiaans Gymnasium en daarna Spaanse taal- en letterkunde studeren in Leiden. Omdat ik tweetalig opgroeide hield ik genoeg tijd over om er de Vrije Academie bij te doen."


Waarom werd het film?
''Op de Vrije Academie kreeg ik te maken met de experimentele filmer Frans Zwartjes. Ik moest daar echt het wiel uitvinden. Dat betekende dat je van alles moest doen. Van kabels sjouwen en koffie zetten tot naar het laboratorium rijden en assisteren bij licht en geluid. Zo ben ik het vak ingerold. Taal- en letterkunde is ook heel interessant hoor, maar film heeft me echt gegrepen. In mijn documentaires wil ik graag iets laten zien wat me geraakt heeft.

Ik probeer processen vast te leggen. Daarvoor moet je wel heel dicht bij je onderwerp komen. Liefst juist niet op sensatie-momenten, tenzij dat écht versterkend werkt. Mijn films ontstaan op basis van wederzijds vertrouwen. Ik wil geen voyeur zijn en geef zelf ook veel bloot. Zo heb ik Sjarel Ex twee jaar lang met mijn ploeg gevolgd. Hij vond het verbazingwekkend dat hij daar eigenlijk niks van gemerkt had. Maar zo hoort het ook!"

Wat doet Rotterdam met je?
"Je wordt hoe dan ook gevormd door de stad waarin je leeft. Bovendien krijg ik veel kunstenaars over de vloer die me inspireren en natuurlijk praat ik écht Rotterdams! Buiten de stadsgrenzen valt vaak op dat wij Rotterdammers veel schelden. Wat dat betreft heb ik een goede bijscholingscursus gehad in de jaren dat ik 'juffrouw Sonja van het licht en geluid' was bij de theatershows van Deelder."

Waarvan kent Rotterdam jou?

"Ik denk vooral van alle bekende Rotterdammers die ik geportretteerd heb. Terts Brinkhoff noemde me ooit de citycineaste van Rotterdam! Ja, je kunt wel zeggen dat ik mooie PR maak voor onze stad. Toch doe ik hier ook veel internationale inspiratie op. Zoals voor mijn film Lágrimas Negras, over de Cubaanse seniorenband La Vieja Trova Santiaguera. Die heb ik - hoogzwanger - ontmoet bij hun concert in Lantaren/Venster. Ik hoefde niet helemaal naar Cuba. In deze stad komt van álles naar me toe!"

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden