Logo dehavenloods.nl


Foto: Els Neijts

Paul Schotel (Meta uit GTST) was één van de eerste transgenders op tv

Rotterdam - Paul Schotel speelde twintig jaar geleden Meta van Baak in Goede tijden. Meta was een van de eerste transgenders op de Nederlandse televisie. In Pittige tijden parodieerde Carlo Boszhard haar, mét de uitspraak 'Ik ben Meta, ik ben een mán!' Paul danste al jong als gogo danser in clubs als Hollywood, de iT en in het buitenland. Hij is acteur, kapper, stylist, make-up artist en (kostuum)ontwerper. De Venga Boys, Mainstreet en Holland's Next Topmodels dragen zijn kleding. In zijn atelier in het Oude Noorden laat Paul gebruikte kledingstukken een metamorfose ondergaan. Paul Schotel is Rotterdammer van de Week.

Door Els Neijts

Wat voor type Rotterdammer ben je?

"Een tikje import, maar mijn accent is platter dan van menig Rotterdammer. Ik ben in Vlaardingen geboren. Mijn moeder kwam op haar zesde uit Indonesië naar Nederland en mijn vader is de optelsom van meerdere mixjes. Op mijn twaalfde begon ik aan de Horeca Vakschool in Rotterdam, brood en banket bakken, fantastisch. Ik stapte iedere dag in een Mac & Maggie outfit de trein in. Voor Vlaardingen was ik een freak. Ik heb mijn opleiding afgemaakt, maar toen stierf mijn moeder. Vre-se-lijk! Ik was een echt moederskindje. Ook daardoor ben ik al op mijn achttiende op mezelf gaan wonen in de Walchersestraat. Briljant! Ik heb me er onwijs misdragen. Tegenwoordig woon ik in het Oude Westen."

Wat zocht en vond je in Rotterdam?

"Ik was al heel jong über-fan van Madonna en de Dolly Dots en dansen was mijn passie dus op mijn zevende begon ik met playbackshows. Mijn moeder naaide mijn outfits, mijn vader vond het 'lekker belangrijk'. Ik won altijd. Toen ik het Rotterdamse nachtleven ontdekte, werd ik - broodmager en met haar tot op mijn kont - al snel gespot en gevraagd om gogo-danser te worden. Voor 175 gulden danste ik vier sets in de meest spectaculaire of blote outfits.
Tegelijkertijd werkte ik ook bij de kledingzaak Sister Moon. Dat werd echt teveel dus ben ik de kappersacademie gaan doen en bij Kinki Kappers gaan werken. Intussen deed ik ook al veel in make-up en werd ik gevraagd om voor Mac Cosmetics te komen werken. Later ben ik ook shows voor ze gaan draaien. Dat bracht me naar Utrecht en Antwerpen maar Rotterdam bleef mijn thuisbasis. Het platform waar ik kon dansen, de enige stabiele factor in mijn leven."

Dus jij kent het nachtleven als je broekzak?

"Alle uithoeken! Slapen is voor als je dood bent. Ik heb in Rotterdamse tenten gedanst als Barocca De Boot, het Maastheater en Hollywood en bij Ted Langenbachs Super Bimbo was ik performer én host.
Toen ik drie nachten in de week niet meer trok, meldden zich meteen artiesten die wilden dat ik hun over-de-top- kleding ging maken én ben ik weer gaan knippen. Ook een gróte liefde. Eerst weer bij Kinki in Noord, momenteel twee dagen per week bij L.O.K. XL in de Pannekoekstraat."

Wat zijn tegenwoordig jouw Rotterdam pro's en contra's?

"Als ik niet kan slapen zit ik vaak op een bankje langs de Maas. Of op de Erasmusbrug. Daar fiets ik dan overheen en blijf er even staan, met een zakje noten. Verder ben ik dol op de vele kleinere festivals die we hebben zoals Djemaa el Fna, Rotterdamse Kost, het Vrije Volk Festival en Rollende Keukens.
Ook fijn vind ik dat Rotterdam een grote gun-factor, maar ook een haat-factor heeft. Je mag een grote bek hebben, maar alleen in combinatie met bescheidenheid.
Rotterdam is bovendien vergevingsgezind, tót een bepaald punt. Als je dat voorbij gaat is het vaak voorgoed klaar!
Echte nadelen zie ik niet zoveel. Behalve misschien dat zoveel Rotterdamse ondernemers van New Yorks kaliber zo tegen worden gewerkt door strakke regelgeving.
En we zouden wat minder kunnen zeiken. Alhoewel, zeiken is ook écht typisch Rotterdams!"

Reageer als eerste
Meer berichten