Emile en Irene bij hun oude stekkie.
Emile en Irene bij hun oude stekkie. Foto: Anna Paans

Over De Havenloods op het Noordereiland: voetballen en café Vlag en Wimpel

Algemeen 37 keer gelezen

Rotterdam - Dat is grappig; opeens zien we onszelf terug in een ingezonden stuk op dehavenloods.nl. Het is een interview dat Anna Paans een paar weken geleden voor de buurtkrant van het Noordereiland had met Emile van de Velde en Irene de Visser. Over de tijd dat De Havenloods gevestigd was op de Prins Hendrikkade.

Door Anna Paans / redactie Eilandkrant Noordereiland

“Het Noordereiland was voor ons een dorp. Vijf jaar geleden nog kon je ons met mooi weer aan de waterkant zien zitten. En na het werk dronken we vaak even een glaasje bij het buurtcafé Vlag en Wimpel. Met Inge als gastvrouw. In ieder geval op Happy Hour. En als we wat langer bleven zitten ging Inge weg en zei: Zetten jullie de lege glazen maar voor de deur. Dan zie ik ze morgen wel.”

Emile van de Velde, nog steeds redacteur bij De Havenloods, kijkt met veel plezier terug op de tijd dat zijn krant in het Wegener-gebouw op het Noordereiland aan de Prins Hendrikkade was gevestigd. Hij begon er in 1999. Ook collega Irene de Visser deelt deze herinneringen met veel plezier vanaf 1992. Samen werken ze op de huidige locatie van De Havenloods op het Delftseplein. Het kantoorgebouw op de Prins Hendrikkade 12 staat nu leeg en wordt getransformeerd naar een wooncomplex met ruim 100 appartementen. 

Rondvaartboot voor de deur
Irene: “We hadden eens een bedrijfsfeestje op een rondvaartboot. Die werd aan de steiger voor ons gebouw neergelegd en we konden zo opstappen.” Op de redactie werkten 30 à 40 mensen. Er was ook een kantine en en een opmaakredactie. Emile: “Het was een soort familie. We hadden een zaalvoetbalteam maar voetbalden ook buiten”.

Terwijl nu teksten en foto’s digitaal worden verzonden kende De Havenloods in die tijd nog koeriers die de brug op en neer reden om bijvoorbeeld nog wat foto’s naar de drukkerij te brengen die nog bij een artikel moesten. Emile: “Ja, je was doodsbang dat die niet op tijd kwamen.”

Belangrijke rol in coronatijd
Emile en Irene zijn ervan overtuigd dat de huis-aan-huis-krant belangrijker dan ooit is geworden. In de lockdown-periode was het effect daarvan heel duidelijk. De saamhorigheid, iets voor de buurt doen, gitaarspelen in een verzorgingstehuis, stoepkrijten: de buurt is meer dan ooit een belangrijke plek gebleken.

Uit de krant