Column

In de Tweebosbuurt: ‘Ze motte me nog steeds met de ME uit m’n huis komme halen’

Rotterdam - Onze columnist Rachid Benhammou keek met Edwin in de Tweebosbuurt toe hoe de sloopmachines tekeer gaan. ‘Het verzet lijkt gebroken. “Da’s niet waar”, zegt Edwin tegen me. “Ze motte me nog steeds met de ME uit m’n huis komme halen.”’

“Ik ben net een boom. Ze moeten mij met de ME mijn huis uit halen.” Die woorden sprak Edwin maanden geleden uit. Toen oogde hij fit, strijdlustig en hoopvol. Vorige week sprak ik hem weer; de bewoner van de Tweebosbuurt, en een van de gezichten van het verzet tegen de sloop van de buurt. Nog even strijdlustig, maar in zijn ogen zag ik geen hoop meer. 

Terwijl sloopmachines de eerste panden onder handen nemen, kijkt hij, samen met andere bewoners, bedroefd en machteloos toe. Het verzet lijkt gebroken. “Da’s niet waar”, zegt Edwin tegen me. “Ze motte me nog steeds met de ME uit m’n huis komme halen.”

Maar zelfs de Verenigde Naties, die zware kritiek heeft op het Rotterdamse woonbeleid, én op de sloop van de Tweebosbuurt, kon Edwin en zijn medestrijders niet helpen. In een brief aan de gemeente schreven vijf speciale VN-rapporteurs dat die sloop ‘mogelijk in strijd is met de mensenrechten’. De reactie? Van onze burgervader? “Ik ben geen burgemeester van een stad waar mensenrechten worden geschonden.” Lekker makkelijk weer Aboutje. 

Maar dat ben je wel. Wanneer mensen gedwongen uit hun huis worden gezet. Wanneer een woningcorporatie middels een brief dat liet weten. Wanneer mensen niet gehoord worden. Dit college zou de ogen uit haar kop moeten schamen met zo een reactie. Eerst neem je je eigen burgers niet serieus. Om vervolgens een VN-rapport zo de prullenbak in te pleuren. Schandalig. Nog schandaliger is het feit dat je pretendeert, zogenaamd voor inspraak van burgers te zijn. Je geeft, als stadsbestuur, miljoenen uit aan mooie, misleidende campagnes, die ons moeten laten geloven dat burgers inspraak hebben. Wat een farce. 

Edwin en ik staan in de binnentuin van het blok en hij wijst naar boven. Aan een balkon hangt een spandoek: ‘Wij zijn boos. Vestia is harteloos.’ Het is zijn huis. Ik weet even niets te zeggen en sla daarom maar een arm om hem heen. Ik was net geen boomknuffelaar.

Rachid Benhammou is cultureel ondernemer en freelance journalist.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden