<p>Eveline en Marcel hebben wat meer vrede met zijn dood nu ze hun huismusje mooi tentoongesteld in het museum kunnen zien liggen. </p>

Eveline en Marcel hebben wat meer vrede met zijn dood nu ze hun huismusje mooi tentoongesteld in het museum kunnen zien liggen.

(Foto: Els Neijts)

Overleden Rotterdamse huismus Piepke ligt er mooi bij in het museum

Rotterdam - “Wat ligt hij er mooi bij hè?”, verzucht Eveline als eerste. Haar partner Marcel knikt stil. Hun Rotterdamse huismus Piepke is bijgezet in het depot van het Natuurhistorisch Museum. Hij is tijdens de tentoonstelling Dode-Dieren-met-een-verhaal nog tot en met 12 september te bekijken in de aanwinstenvitrine.

Piepke’s leven verliep een beetje als dat van de spreekwoordelijke kat met negen levens. Eveline en Marcel raapten hem als piepklein vogeltje van de harde Spaanse grond toen hij uit een boom was gevallen. “Hij had nog niet eens veren en bleek achteraf een mank pootje en een scheef snaveltje te hebben.” Ze smokkelden hem mee naar huis, waar het friemeltje zich wonderwel aanpaste aan het gezin van twee mensen, een hond én een kat.

“Piep ging overal mee naar toe en manifesteerde zich als hij dat nodig vond zelfs als een echte tiran”, weet Eveline nog goed. “Bijvoorbeeld als we ukelele-workshops gaven. Als hij het vals vond klinken zong Piep pertinent níet mee. En omdat mussen monogaam zijn, hechtte hij zich vooral aan Marcel. Hij waste zichzelf in zijn krullen. Ik hing er eigenlijk maar een beetje bij.”

Lees verder onder de foto.

Piepke ging overal mee naartoe. Foto: Eveline Ketterings

De anekdotes over Piepke zijn talrijk. “Hij was áltijd bij ons en gaf zelf aan wat hij wilde. Hij at de kaas van je brood en de spijs uit je gevulde koek. Bovendien had hij een grotere zangvocabulaire dan alle andere mussen bij elkaar. Blijkbaar pakte hij de geluiden van andere vogels feilloos op.”

Aan het bijzondere leventje van het al even bijzondere vogeltje kwam abrupt en wreed een einde toen Marcel en Eveline een keer dringend éven weg moesten. Piep moet per ongeluk een verkeerde landing hebben gemaakt op de mop in de dweilemmer. Hij verdronk. “Toen we hem bij thuiskomst vonden, waren we helemaal kapot. Omdat we maar geen afscheid van hem konden nemen, hebben we hem eerst in de vriezer gelegd. Toen we met ons verhaal in De Havenloods hadden gestaan, nam het Natuurhistorisch Museum meteen contact op. Onze hoop werd waarheid: het museum wilde Piepke in de collectie opnemen.”

Het Natuurhistorisch Museum bleek het helemaal met Eveline en Marcel eens: van Piepke moest tastbaar bewijs blijven bestaan. “Wij vonden zijn verhaal ook heel bijzonder”, bevestigt conservator Bram Langeveld. “We besloten Piepke niet op te zetten maar te balgen. Daarbij wordt de huid van een dier op een speciale manier geprepareerd. Daardoor kan hij alleen liggend tentoongesteld worden, maar dat maakt hem minder kwetsbaar dan staand en kan hij heel lang bewaard blijven. Er kan zelfs nog onderzoek op hem gedaan worden. Dat is voor het museum ook heel interessant. We hebben 137 (delen van) huismussen in de collectie, waaronder 66 balgen, 24 opgezette exemplaren en 21 complete exemplaren op alcohol (sterk water)

Met de tentoonstelling ‘Dode-Dieren-met-een-verhaal’ exposeert het Natuurhistorisch haar beroemdste dode dieren die laten zien hoe en waar mens en dier met elkaar in botsing komen en wat daar de dramatische gevolgen van kunnen zijn. Zoals bijvoorbeeld de Dominomus die werd doodgeschoten omdat hij 23.000 dominostenen omgooide.

Nu ze hem zo mooi tentoongesteld zien liggen, hebben Eveline en Marcel er iets meer vrede mee dat Piepke niet meer levend bij hen is. “Alleen jammer dat hij niet naast de Dominomus ligt”, peinst Eveline. “Ik had hem nog graag een plekje naast een grote beroemdheid gegund!” Een andere wens is een nieuwe Piepke. “Breng alle mussen maar naar ons in plaats van naar Karel Schot.”

www.ukulele.nl

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden