Dansen op straat, met onbekenden, koptelefoon en glitterpakje aan!

Rotterdam - Onze columnist Britte Kramer ging afgelopen week uit dansen. Nee, niet in een club uiteraard, de clubs zijn nog dicht. Maar gewoon op straat! Met een groepje onbekenden, een koptelefoon op en haar glitterigste pakje aan. ‘Wanneer mogen we weer?’

‘Er moet meer gedanst worden, en het liefst gewoon op straat! Nu de clubs dicht zijn, wordt er véél te weinig gedanst. Ik had niet helemaal door hoe groot dat gemis is en hoeveel gelukshormoontjes daardoor verloren gaan, maar daar kwam ik vorige week achter.

Een vriend vroeg of ik mee ging silentdiscodansen. Met een groepje onbekenden, met koptelefoons op, door de straten van Rotterdam. Vrienden van hem organiseren dit iedere vrijdag, omdat we al zo lang niet meer mogen dansen in clubs.

In eerste instantie twijfelde ik een beetje. De lockdown heeft toch voor een lichte ‘social anxiety’ gezorgd (help, overal mensen!) en… zou het niet lijken alsof we kampten met een enorm tekort aan aandacht? Aan de andere kant heb ik het enorm gemist om nieuwe mensen te ontmoeten en had ik wel zin in even iets anders. In avontuur! We trommelden nog een vriendin op en trokken onze kleurrijkste, glitterigste pakjes aan.

Op de verzamelplek stelde iedereen zich enthousiast voor. De koptelefoons gingen op en het eerste nummer klonk. Op ‘Dancing in the street’ bewogen we ons richting de Witte de Withstraat. Even kreeg ik het Spaans benauwd. Wie zouden we allemaal tegenkomen, en wat zouden ze denken? Die zorgen bleken nergens op te slaan. Onze vrolijkheid zorgde voor veel bekijks, op de allerleukste manier. Wáár we ook kwamen tijdens onze 2,5 uur durende danstocht; overal begonnen mensen te stralen, te klappen, te zwaaien, mee te dansen… Het liet maar weer zien dat je anderen heel simpel blij kunt maken: door zelf keihard te genieten.
Er waren een paar extra koptelefoons, zodat voorbijgangers konden aanhaken. En dat gebeurde. Superleuk om te zien hoe random mensen spontaan hun avondwandeling omtoverden tot een euforisch dansavondje. Precies de ‘jazeggers’ waar ik zo van houd, en dus leverde het me niet alleen een gezellig avondje op, maar ook een boel nieuwe vrienden. Wanneer mogen we weer?’


Britte Kramer (britte@indebuurt.nl) is redacteur bij indebuurt Rotterdam.

Column

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden