Foto:

‘Herinneringen aan Ikazia’

Rotterdam - We kregen een mooi columnpje binnen van Iris Goud die door een noodgedwongen bezoekje aan het Maasstad Ziekenhuis moest terug denken aan die keer dat haar amandelen werden verwijderd. ‘Ballonnetje of kapje vroegen ze in het Ikazia, ze namen je natuurlijk in de maling.’

‘Ik kampte al een paar maanden met steeds terugkomende bloedneuzen. Soms wel drie keer per dag. Gister tijdens een telefoongesprek, kreeg ik er weer een... en ik bedacht: nu ga ik echt bellen. De verwijskaart had ik al sinds half april in bezit, gelukkig kon ik vandaag al komen bij de kno-arts in het Maasstad Ziekenhuis. De camera gaat er in... ‘oooh, je raakt mijn hersenen!’ Er was een klein gaatje in de neus en met azijnzuur maken ze het dicht.

‘Een bezoek aan een kno-arts brengt vele minder leuke herinneringen met zich mee. Zoveel getobt als kind en slechthorend zijn, vele bezoeken gebracht en al gauw besloten ze als kind van 6 dat je amandelen er uit moesten. Ik vertelde de arts ook dat ik die operatie nog wist. Ballonnetje of kapje vroegen ze in het Ikazia, ze namen je natuurlijk in de maling en jij reageerde vol enthousiasme dat je een ballon wilde! Boem, de zwarte kap ging over je gezicht en weg was je, onder narcose. Je werd wakker, kleren vies met bloed, je werd verzorgd en mocht wachten in een soort vissenkom op je ouders die je kwamen halen!! En ja... je kreeg nu echt een ballon. 

‘Veel ijsjes eten op het balkon, naar buiten kijkend, met een warme zomer en andere kinderen buiten spelend op straat, maakt deze herinnering rond! De kno arts luisterde aandachtig en zegt: ‘Heb nog nooit iemand ontmoet die dit nog weet! Dat moet een trauma geweest zijn!’ 

Of gewoon een olifantengeheugen, dat klinkt leuker. Oh ja, ik ben nu wel klaar met al die behandelingen deze week!’

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden