<p>Vrijdag 4 juni 1993, op de trouwdag van Helma en Uulco lagen de trappen van het stadhuis bezaaid met vuilniszakken.</p>

Vrijdag 4 juni 1993, op de trouwdag van Helma en Uulco lagen de trappen van het stadhuis bezaaid met vuilniszakken.

De dag dat Helma ging trouwen lagen de vuilniszakken metershoog voor het stadhuis

Rotterdam - ‘Jeetje, wat ligt daar nou’, dacht Helma van der Boon op 4 juni 1993 toen ze op de Coolsingel aankwam. Juist op de dag dat ze eindelijk met haar Uulco zou gaan trouwen, lagen de trappen van het stadhuis bezaaid met vuilniszakken..

door Emile van de Velde

Dat hadden de twee niet aan zien komen toen ze na meer dan twaalf jaar samen toch maar besloten in het huwelijk te treden. “We hadden die vrijdag allemaal feestjes in de buitenlucht gepland, dus we zaten de dagen ervoor vooral op de weersvoorspellingen te letten. Het regende de hele week. Gelukkig brak op 4 juni de zon door. Het werd een stralende dag.”

Maar de gebruikelijke huwelijksfoto’s op de stadhuistrappen aan de Coolsingel gingen dus niet door. “De Roteb voerde actie en had als protest twee vuilniswagens vol vuilniszakken voor de deur van het stadhuis gedumpt. Ik wist daar helemaal niks van. Maar ik reageerde vrij laconiek hoor. We moesten via de achterdeur naar binnen en daar in de stadhuistuin kon je ook prachtige foto’s maken. De hal en de trappen in het stadhuis vind ik ook prachtig.”

Schitterende dag

Helma en Uulco lieten zich niet gek maken. Uiteindelijk hadden ze ondanks al die zooi op de Coolsingel een schitterende dag. “We woonden toen in het Kleiwegkwartier. We waren al meer dan twaalf jaar samen, hadden al een zoon en een dochter, en wilden gewoon trouwen. In het stadhuis, op de Coolsingel. Dat is toch dé straat van Rotterdam. Dáár trouwen, wat wil je nog meer?”

Fietser

Nog steeds heeft Helma een zwak voor de Coolsingel. “Ik ben nog in die keet geweest waar je een tentoonstelling over de werkzaamheden kon zien. Daar werd uitgelegd dat er meer diversiteit in het groen zou komen, meer soorten bomen, en bloembakken om te zitten. De plannen bevielen me wel. Ook de brede stoepen vind ik een goed idee. En ik ben een fietser. Ik fietste tot voor kort van Schiebroek (waar we nu wonen) naar Zuid voor mijn werk. Dan meed ik altijd die drukke Coolsingel. Nu is er gelukkig meer ruimte voor fietsers.”

En er was geen Roteb-staking ter wereld die het geluk van Helma en Uulco kon verstoren. De genodigden kwamen via een zijingang, de trouwambtenaar maakte excuses voor de troep en Helma herinnert zich nog en sjaal die de gemeente cadeau deed om het ongemak te verzachten. “De rest van de dag was prachtig. We hadden échte Rotterdamse locaties in ons programma. Eerst met z’n allen naar Lommerrijk en daarna naar Plaswijckpark. Dat vonden onze kinderen leuk, Uulco en ik zijn daar in een rozentuin (geen idee of die er nog is) op de foto gegaan.”

Roteb

In diezelfde zomermaand van 1993 verhardden de acties van de Roteb (tegenwoordig Stadsbeheer). Er kwam zelfs een algehele staking, het vuilnis werd niet meer opgehaald. Er ontstonden metershoge bergen vuilniszakken op de Rotterdamse stoepen, hier en daar zetten buurtbewoners zelfs de fik in het afval. Na drie dagen werd de stad weer opgeruimd.

Lees verder onder de foto.

Helma en Uulco op het trouwdag in de tuin van het stadhuis.

En Helma en Uulco? Die kregen nóg een dochter en lachen vrolijk mee als op verjaardagsfeestjes hun trouwdag ter sprake komt: ‘Weet je nog dat die vuilniszakken er toen lagen?’ Helma besloot zelfs de foto met de troep in te sturen voor de speciale Coolsingel-expositie waarmee deze week de heropening van de straat gevierd wordt. En zo krijgt het verhaal gewoon het einde dat bij een mooi sprookje hoort: “We zijn nog steeds samen, veertig jaar alweer. En nog steeds hartstikke gelukkig met elkaar.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden