Foto: id

Gevel IJsselmonde krijgt gedicht in de vorm van een ei, over een uilskuiken

 Rotterdam - Deze maand worden er liefst drie gevelgedichten aangebracht in Hordijkerveld, in een ontwerp en muurschildering van kunstenaar Ricardo van Zwol.

Joz Knoop  schreef het gedicht ‘Uilskuiken’ voor een gevelgedicht aan de Emelissedijk. Een door een bewoner getipt gedicht van Janis Ooms (‘SMOOJ.) is geselecteerd voor een derde gevel aan de Reyersdijk/Velgersdijk. Ze worden deze maand door kunstenaar Ricardo van Zwol (R75, Studio voor Kunstwerk) aangebracht op de gevels, gecombineerd met een muurschildering van zijn hand.

Lees verder onder het gedicht.

Met het project Gevelgedichten Hordijkerveld verfraait stichting de Zoek naar Schittering de wijk Hordijkerveld in IJsselmonde, Rotterdam. Bewoners werden in 2020 opgeroepen een eigen gedicht, een onderwerp en hun favoriete gedicht in te sturen voor op een gevel in hun wijk. Eerder werd al bekend dat het gedicht van bewoner Ria Rippen op de eerste gevel wordt aangebracht. Na realisatie is er tevens een lokale poëzieroute waarin de voordracht door de dichter zelf via de gratis VERS app te beluisteren is.

Nu het weer het toelaat start het schilderen van het gevelgedicht van Ria Rippen door Ricardo van Zwol vandaag aan de Emelissedijk/hoek Ruimersdijk. Afhankelijk van het weer duurt het ongeveer twee weken. Daarna volgen de tweede en derde gevel. Vestia stelde de gevels en hoogwerkers ter beschikking.

Joz Knoop is als dichter uit IJsselmonde gevraagd zich te laten inspireren door onderwerpen die bewoners en leerlingen op twee scholen in Hordijkerveld aandroegen. Hij schreef er een ‘jozzonet’ over, een door hem zelf bedachte dichtvorm, Joz: “Een jozzonet is een gedicht waarbij de middelste regel maar één keer voorkomt. Alles erboven wordt eronder in omgekeerde volgorde herhaald. Zo is de eerste regel tevens de laatste. Het jozzonet over het ei, de moeder en het uilskuiken is ontstaan uit de onderwerpen die zijn vergaard uit de wijk.”

Eén van de aangedragen onderwerpen was namelijk ‘de natuur’: “Wat is er natuurlijker dan het moederschap. Daarnaast boeit mij al lange tijd de uil, die zowel het symbool is van de wijsheid alsook van de domheid.” Jiske Foppe van de stichting: “Ja, ik vind het een mooi gedicht! Ik lees erin over opgroeien en het uitvliegen, het plannen voor de toekomst. Iedereen begint hetzelfde en kan eindigen als wijze uil.”

De stichting koos samen met de kunstenaar Ricardo en dichter Joz uit door bewoners aangedragen tips het derde gevelgedicht van de Vlaamse dichter Janis Ooms. Ze vonden het toegankelijk, lief gedicht, dat gaat over een klein gebaar dat grote gevolgen kan hebben. Bewoonster Wilma Gopalrai droeg het gedicht aan:


Hij schoof zijn gordijn opzij

voor een tel stopte de tijd

terwijl jij naar hem zwaaide

vergat hij even

zijn eenzaamheid

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden