<p>Kees Koppenaal in juni 2020 toen na de eerste lockdown café Timmer weer open was. "Ik ben niet bang voor corona, wel voorzichtig. Maar zodra het kan, ga ik weer naar de kroeg, Timmer of de Schouw."</p>

Kees Koppenaal in juni 2020 toen na de eerste lockdown café Timmer weer open was. "Ik ben niet bang voor corona, wel voorzichtig. Maar zodra het kan, ga ik weer naar de kroeg, Timmer of de Schouw."

Kees Koppenaal (88) is de jongste Rotterdammer die er is

Rotterdam - Kees Koppenaal is dan wel 88, maar volgens iedereen die hem kent, is Kees de jongste Rotterdammer van de stad. Kees kan blíjven vertellen. Over een leven vol waaghalzerij en ‘twaalf ambachten zonder ongelukken’.

door Emile van de Velde

“Ha ha, ja dat zeggen ze wel vaker tegen me, dat ik nog zo jeugdig overkom. Misschien zie ik er jong uit? Toch doe ik het wat rustiger aan hoor. Drinken, naar de kroeg gaan, dat is allemaal wel wat minder op mijn leeftijd. Op de racefiets fiets ik wel, maar ik race niet hoor. Maar het schaatsen ging pas nog best goed. De vorige keer dat er ijs lag, zat ik nog met een kapotte knie. Nu heb ik een nieuwe. En een wandelstok. Als dat ijs nog even was blijven liggen, had ik binnen een paar dagen met losse handen gereden!”

En Kees (’Ja, je moet Kees schrijven, geen Cees hoor. En ook graag je en geen u’) begint te vertellen. Over de Elfstedentocht van 1963, de meest barre en beroemde van alle tochten. “Ik ben tot Harlingen gekomen en volgens de krant hoorde je dan bij de besten.” En hij vertelt over zijn vele, vele, reizen. Waar hij een verhalenbundel over heeft geschreven.

Kees heeft zóveel gedaan in zijn leven; we hadden nu nóg aan de telefoon kunnen zitten. Hij had ontelbare baantjes, omdat hij het ergens steeds snel weer gezien had. Dan ging hij weer verder. Omdat er ergens mensen hulp nodig hadden. Hij zette zich zijn hele leven in voor kwetsbare mensen die hij om zich heen zag. Met juridische hulp op pro deo-basis. Dakloze jongeren, drugsverslaafden, gastarbeiders die hun weg in ons land zochten, kinderen in armoede. De lijst is eindeloos. “Ja, ik denk dat je dat wel een rode draad in mijn leven kunt noemen.”

Lees verder onder de foto.

Kees met zijn kleinkinderen Floris en Leonoor.

Kees Koppenaal werd geboren in Lisse, heeft rechten gestudeerd, is vanwege die baan bij Hunter Douglas in Rotterdam terechtgekomen, was betrokken bij de legendarische concertzaal Exit en het nog legendarischer Holland Pop in het Kralingse Bos.

“Misschien mag je me wel een beetje een ouwe hippie noemen, Ik had vroeger altijd lang haar, met een enorme baard die ik onderaan in tweeën gesplitst had. In café Sjaan (dat zat toen naast Dizzy aan de ‘s Gravendijkwal) noemden ze me ‘de rabbi’, in andere kroegen stond ik bekend als ‘de dichter’.”

Een andere rode draad door het leven van Kees lijkt zijn onrust te zijn. Altijd op zoek, na een tijdje weer verveeld. Elke keer weer verder. Naar een volgend avontuur. “Toen ik als jurist stopte bij Hunter Douglas, vroeg de directeur, herr Otto, een Duitser, waarom. Ik legde uit dat ik me verveelde. ‘Dus bist ein freiheitsliebende mensch, Kees’, zei hij. Hij begreep me wel.”

Lees verder onder de foto.

Met dochter Floor op zijn 88e verjaardag in Diergaarde Blijdorp.

Kees Koppenaal woont met dochter Floor (Florence, vernoemd naar de stad, niet de straat), haar vriend en de kleinkinderen Floris en Leonoor in de Graaf Florisstraat. Daar woont hij al tientallen jaren. Kees wacht nu tot hij weer op reis kan. Naar zijn geliefde Latijns-Amerika bijvoorbeeld. Of anders gewoon binnen Europa. Reizen en zwerven was wat hij het liefste deed toen hij klaar was met zijn werk als jurist. Hij zette projecten op voor kinderen in Indonesië en Peru (via zijn stichting laboya.nl), trouwde met een Poolse vrouw om haar achter het ijzeren gordijn weg te krijgen. Om nog maar te zwijgen van die vreemde expedities naar Amsterdam waar hij jaren een hotel runde. “’Dat valt me nou van je tegen Kees’, zei Jules Deelder. Jules droeg altijd lange leren jassen, die hij bij me kocht toen ik op de markt stond.”

Als je Kees Koppenaal beter wilt leren kennen, kun je wachten tot de kroeg weer open is. Maar je kunt ook zijn verhalenbundel lezen. Zonsondergang in Zaachilla is overal te koop.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden