<p>Fred Marree vandaag in de frisse buitenlucht, springlevend.</p>

Fred Marree vandaag in de frisse buitenlucht, springlevend.

Fred was in 2017 al dood, maar loopt nog steeds springlevend door de stad

Rotterdam - Hij heeft het verhaal al vaak verteld, staat wekelijks op dehavenloods.nl, maar toch bellen we zo af en toe maar weer eens met Fred Marree. Om te vragen of hij nog leeft. Want daar is de laatste jaren nogal wat discussie over geweest...

door Emile van de Velde

“Ja hoor, alles gaat goed’, reageert Fred vrolijk aan de telefoon. “We doen natuurlijk voorzichtig, met corona, houden afstand van de kinderen en de kleinkinderen. Maar iedereen in de familie is gelukkig gezond. Ik heb zelfs nog een primeur: mijn vrouw is sinds kort niet meer met een dode man getrouwd!”

Dat is hartstikke fijn om te horen natuurlijk. Vooral voor Fred zelf. Hij was immers in 2017 plots doodverklaard toen hij bij de gemeente verwisseld werd met zijn overleden nicht. Het heeft tot enkele weken geleden geduurd voordat die fout eindelijk in alle overheidssystemen was rechtgezet. Nadat Fred in januari een boekje (’U bent dood, sorry!’) over zijn ervaringen uitbracht, heeft iemand van de afdeling automatisering hem gebeld dat nu ook het laatste bureaucratische restje van de fout eindelijk verdwenen was. Dus is zijn vrouw nu ook weer met een levende Fred getrouwd. “Ze is er dolblij mee! Nu kunnen we weer vrolijk verder en zetten we er een streep onder.”

Eindelijk dus. Drie en een half jaar heeft het geduurd sinds die eerste ambtenaar zei; ‘Er is een foutje gemaakt, maar daar gaat u in de praktijk niets van merken hoor.’ Fred vertelt: “Maar opeens kun je geen rijbewijs krijgen, geen paspoort, wordt je pensioen stopgezet. Ik kan er nu soms wel om lachen, maar ik ben echt behoorlijk pissig geweest hoor. Voor mij vrouw was het ook niet leuk, ze moest lezen dat haar man was overleden, maar dat ze nog wel gewoon met hem getrouwd was!”

Fred Marree kent de overheid als geen ander. Jarenlang was hij woordvoerder van Stadsbeheer. Nu hij ook de ándere kant van de overheid heeft leren kennen, wordt hij door gemeentes gevraagd zijn verhaal te vertellen. Én komt hij in contact met lotgenoten. “Ik ken een jongen die met zijn overleden vader verward is. En er is zelfs iemand gedwongen opgenomen geweest vanwege een persoonsverwisseling!”

Ondertussen wandelt Fred door zijn stad. En beschrijft hij in een column van 100 woorden op social media en dehavenloods.nl wat hem opvalt. Dat het Poortgebouw zo in verval raakt, de reling van de Willemsbrug er zo verroest uitziet, er nog geen nieuwe tegeltjes in de Maastunneltraverse geplaatst zijn. Dat blijft hij doen, ook als hij volgend jaar zeventig wordt. Dan bellen we Fred weer, om te kijken of hij nog leeft. “Ha ha, dat is goed hoor!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden