Enrique Collar maakt van Kabouter Buttplug een vrolijk gekleurde tuinkabouter


<p>'Gewoon. Gezellig. Surrealistisch.' Kabouter Buttplug als vrolijke tuinkabouter op het Eendrachtsplein.</p>

'Gewoon. Gezellig. Surrealistisch.' Kabouter Buttplug als vrolijke tuinkabouter op het Eendrachtsplein.

Enrique Collar maakt van Kabouter Buttplug een vrolijk gekleurde tuinkabouter

Rotterdam - Een vrolijke tuinkabouter op de plek van Kabouter Buttplug, E.T. bij Rotterdam Centraal, een Zuid-Amerikaans gelukspoppetje op de Erasmusbrug. Schilder en filmregisseur Enrique Collar heeft zo zijn eigen ideeën over Rotterdam. Gezellige ideeën, waar je vrolijk van wordt.

door Emile van de Velde

‘Gewoon. Gezellig. Surrealistisch.’ noemt Collar zijn interpretatie van Paul McCarthy’s Santa Claus op het Eendrachtsplein. Door er een vrolijk gekleurde tuinkabouter van te maken, ga je Rotterdam anders zien. “Breekbaarder ook, een kleine tuinkabouter is toch iets anders dan een groot bronzen beeld”, vertelt Collar.

Dat bronzen beeld, ooit middelpunt van ergernis en walging toen het naar Rotterdam kwam, maar inmiddels rond Oude en Nieuwe Binnenweg in de armen gesloten, is op het schilderij van Enrique Collar getransformeerd tot kitschobject, het wordt inmiddels geroemd als één van de eerste ‘postcovid-werken’.

E.T.

En er komt meer aan. Collar heeft ooit een klein poppetje van E.T. (uit de film ja) op de kop getikt in Buenos Aires. Die E.T. komt dus ‘op’ het Stationsplein te staan. “Rotterdam Centraal is modern, futuristisch qua design. Daar past E.T. in. En er komt ook nog een schilderij van de Erasmusbrug. Met een Zuid-Amerikaans gelukspoppetje dat ik thuis heb. Door zo’n figuurtje in de stad te plaatsen, kan ik de realiteit in Rotterdam veranderen, ik kan op deze manier zelf kiezen wat ik wil met de stad.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Enrique Collar.

En die stad is dus Rotterdam, inmiddels zíjn stad. Collar woont hier sinds 2003. Hij was verliefd geworden op een Nederlands meisje, vandaar. Tegenwoordig woont hij op de Schiekade, zijn vrouw werkt in het Sophia Kinderziekenhuis. En hun twee kinderen zitten op de middelbare school. “Ze vervelen zich kapot natuurlijk, in lockdowntijd. Nee, ik niet, ik ben schilder, ik zit altijd in quarantaine, in mijn studio.”

Paraguay

Collar komt uit Paraguay, hij groeide op in Buenos Aires. In Zuid-Amerika is Collar een bekende naam. “Ik ben de duurste kunstenaar van Paraguay, daar heb ik geen klagen over. In Rotterdam is het moelijker. Ik ben álle galeries langs geweest, maar er is niet zo veel interesse in surrealisme. Vreemd genoeg in Noord-Nederland wel, in Groningen kan ik wel terecht.”

En dus is Collar nu schilder. Een schilder die ook nog films regisseert. “In Zuid-Amerika was het andersom, daar was ik een filmregisseur die ook nog schilderde. Maar het is goed zo. Met schilderen kan ik geld verdienen. Films zijn duur, ik maak low budget-films. Er zijn er twee te zien geweest op het filmfestival in Rotterdam.”

Samuel van Hoogstraten

Collar werkt in principe als een ouderwetse schilder. “Laag over laag, als in de zeventiende eeuw. Ik ben fan van Samuel van Hoogstraten, ook uit die tijd. Hij werkte graag met gezichtsbedrog, dat een schilderij een soort kijkdoos werd. Dat wil ik ook doen. Maar dan wél met moderne techniek. Mijn tuinkabouter is ook te zien als je via Google Maps naar het Eendrachtsplein kijkt, ha ha.”

Je kunt prachtige voorbeelden van moderne techniek vinden op Collars website. Kijk maar eens naar zijn 360 graden-werk. Je loop bijna letterlijk rond in een schilderij. In Madrid bijvoorbeeld, of in Collars studio. Net als bij de portretserie Bollywood is nauwelijks te zien wat schilderij en wat echt is. “Ja, dat is de bedoeling. Het moest zó realistisch zijn dat je het verschil niet meer ziet. Veel vrienden van me denken dat die gekleurde tuinkabouter ook écht op het Eendrachtsplein staat!”

Op collarenrique.com kun je zelf rondlopen in het werk van Enrique Collar!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden