‘Iedereen heeft z’n eigen sores, laten we van gevoelens geen wedstrijdje maken’


‘Iedereen heeft z’n eigen sores, laten we van gevoelens geen wedstrijdje maken’

Rotterdam - Onze columnist Britte Kramer voelde zich afgelopen week even behoorlijk down. Lock-down. Daar hebben we allemaal weleens last van de laatste tijd, iedereen heeft z’n eigen sores. En natuurlijk is het verhaal van de één erger dan dat van de ander. Maar: ‘Laten we van gevoelens geen wedstrijdje maken.’

Ineens hakte het erin, vorige week: ik voelde me lock-down. (Kan ik deze uitspraak claimen? Iemand behoefte aan een ‘ik voel me lock-down’-trui?) Voor singles zijn de nieuwe maatregelen een dubbele klap: één iemand per dag zien, die meteen na het toetje naar huis moet. Ik heb genoeg vrienden die ook in hun eentje leuk genoeg zijn - soms zelfs tot 4.30 uur - en vermaak me prima in m’n uppie. Maar elke avond? Dat betekent: veel tijd om na te denken. Tijd om stiekem toch iemand te missen, wetende dat het merendeel van mijn vrienden wel een bank deelt met zijn of haar lievelingspersoon. Ineens voelde het zo uitzichtloos. Toen ik weer een beetje lock-up krabbelde, werd ik opnieuw getackeld, door een facebookbericht van een leuke ondernemer met dichte zaak. Ze richtte zich tot mensen die zich van hun vrijheid beroofd voelen ‘omdat ze even niet kunnen wandelen ‘s avonds’. Maar het gáát niet om die avondwandeling. Het gaat om al die gevoelens die erachter zitten. Gevoelens als bijna 35 zijn en geen idee hebben wanneer je ooit weer een leuk iemand kan ontmoeten in het wild. Ze gebruikte het woord dramaqueens - door iemand aangevuld met ‘jankerts’ - en wees op de ondernemers en ouderen die het veel zwaarder hebben. Au. Dat ik me even lock-down voel, neemt niet weg dat ik al maanden enorm meeleef met iedereen die het moeilijk heeft. Ben ik een aansteller, nu er eindelijk even ruimte is voor mijn eigen zorgen en tranen? Gevoelens wegdrukken, bij jezelf of een ander, betekent geheid die gevoelens erger maken. Luister liever naar elkaar. Ieder heeft z’n eigen sores. Natuurlijk zijn die van alleenwonenden te verwaarlozen bij die van mensen die hun geliefde of zaak kwijtraakten. Maar gevoelens van eenzaamheid mogen we ook niet onderschatten. Laten we van gevoelens geen wedstrijdje maken. Van lock-down gevoelens, althans. Want wie het meeste gevoel voor z’n mede-Rotterdammers toont, krijgt van mij een medaille. Of zo’n leuke lock-downtrui!

Britte Kramer (britte@indebuurt.nl) is redacteur bij indebuurt Rotterdam.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden