<p>'We praatten niet meer met elkaar, maar over elkaar. Toen voelde ik dat ik hierin iets wil betekenen, iets teruggeven aan de wijk waar ik zoveel heb uitgehaald.' (Foto: Thijs Huizer)</p>

'We praatten niet meer met elkaar, maar over elkaar. Toen voelde ik dat ik hierin iets wil betekenen, iets teruggeven aan de wijk waar ik zoveel heb uitgehaald.' (Foto: Thijs Huizer)

(Foto: Thijs Huizer)

Lorenzo Elstak en de verandering van zijn wijk: ‘Er is veel geïnvesteerd in steen, weinig in community’

Rotterdam - Lorenzo Elstak is geboren en getogen op Katendrecht. Als sociaal ondernemer, jongerenwerker en danser zit hij nooit stil. Met verschillende projecten legt hij contact tussen Rotterdammers die tegenover elkaar staan. Zo brengt hij saamhorigheid terug in wijken. Sinds vorig jaar is Lorenzo ook in zijn eigen buurt actief, met Platform Katendrecht. Een stichting die de bewoners in deze wijk bij elkaar wil houden. “Mijn moeder noemde mij vroeger al de burgemeester van de wijk!” Lorenzo is onze Rotterdammer van de Week.

door Anne Klapmuts

Hoe ontstond het idee voor Platform Katendrecht?

“Ik ken Katendrecht natuurlijk heel goed en ik zie al jaren de ontwikkeling die hier gaande is. Er wordt veel geïnvesteerd in steen, maar heel weinig in de community. Dit proces heet gentrificatie en dat zie je in veel opkomende wijken en gebieden terug. Vorig jaar is een vriend in de wijk doodgeschoten en toen werd de kloof tussen de bewoners nog groter. We praatten niet meer met elkaar, maar over elkaar. Toen voelde ik dat ik hierin iets wil betekenen, iets teruggeven aan de wijk waar ik zoveel heb uitgehaald.”

Hoe pak je dat aan?

“Ik ga met alle bewoners in gesprek: jong en oud, rijk en arm, iedereen. Zo organiseren we een heleboel verschillende kinderactiviteiten in onze locatie aan de Tolhuislaan: keyboardles, zangles, voetbal, rap, naailes, kunstles. Kinderen zijn de toekomst van de wijk en ze hebben een open blik, ze zien geen verschil tussen inkomen of kleur. Een andere leuke actie was de ‘mondkaapjes’. We hebben verschillende middagen georganiseerd om mondkapjes te naaien, waarbij je er één voor jezelf en één voor de buurt maakt. Ook hebben we tijdens de lockdown Kaapse senioren in beweging gebracht. Met behulp van een hoogwerker voor appartementencomplexen konden we dansles geven aan de ouderen die binnen moesten blijven. Vanaf hun balkon konden ze meebewegen. Zelfs op straat deed de hele buurt mee!”

Hoe denk je terug aan jouw jeugd op Katendrecht?

“Ik heb het heel goed gehad op Katendrecht. Dat is misschien gek, want het was vroeger een probleemwijk. Maar voor mij was het als een dorp. Mijn moeder deed veel vrijwilligerswerk en was een bekend persoon in de buurt. Ik kon hier geen kattenkwaad uithalen, want dan had ze het al van iemand gehoord! Ik ben echt opgevoed door de buurtbewoners en alle verschillende culturen zijn voor mij een verrijking. Zo kreeg ik bepaalde codes mee bij Chinese gezinnen en leerde ik weer andere dingen van de Nederlanders. Dit heeft me enorm geholpen om in deze maatschappij mijn draai te vinden. Van alle culturen heb ik verschillende normen en waarden meegekregen.”

Hoe ben je zo in het sociale werk terecht gekomen?

“Dat is eigenlijk heel natuurlijk gegaan. Ik heb Bestuurskunde gestudeerd, maar ik wist dat ik niet achter een computer wilde zitten. Ik was veel aan het dansen en met de dansgroep traden we op met grote artiesten: Jandino, Gerard Joling etc. Ik hield voor de groep alle social media bij en ook haalde opdrachten binnen. Daarnaast rolde ik in het jongerenwerk en daar bleek ik wel goed in te zijn. Toen mijn contract niet werd verlengd, was dat eigenlijk een schop onder mijn kont. Ik heb de stichting IKBENWIJ opgericht en zo organisch een methode ontwikkeld. We brengen mensen in contact die eigenlijk op elkaar klagen door middel van cultuur. We zetten dans, spoken word en theater in om mensen samen te brengen. Als je samen applaudisseert, kun je even niet boos zijn. Doordat ik zo veel toffe dingen in Rotterdam aan het doen was, voelde ik de behoefte om ook in mijn eigen Katendrecht aan de slag te gaan. En iets terug te geven aan de wijk waar ik alles aan heb te danken.”

Wat hoop je voor de toekomst van Platform Katendrecht?

“Ik heb altijd heel veel ideeën en ik vind de stichting nog verder mag professionaliseren. Maar ik probeer ook stil te staan bij wat we allemaal al hebben gedaan. We mogen trots zijn op het afgelopen jaar. Ik zie veel uitdaging in de wijk en hier bestaat geen eenduidende oplossing voor. Het contrast in de wijk wordt groter en hier wil ik wat in betekenen. Het is een proces en we moeten met elkaar in gesprek blijven. Ik hoop dat ik op een gegeven moment niet meer nodig ben. We willen een katalysator zijn, het begin waar vanuit mensen het zelf aan de slag gaan. Dat is mijn missie: zelfsturend en samen redzaam.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden