<p>Arjun wil zijn moeder en zijn familie trots maken. &quot;Dat is mijn benzine. Dat zie ik als mijn plicht.&rdquo; (Foto: Pris Tatipikalawan)</p>

Arjun wil zijn moeder en zijn familie trots maken. "Dat is mijn benzine. Dat zie ik als mijn plicht.” (Foto: Pris Tatipikalawan)

ROTTERDAMMERS MET EEN RANDJE

Arjun leefde op straat, maar toen het sneeuwde was de grens bereikt

Rotterdam - Arjun (22) kiest op jonge leeftijd het verkeerde pad waardoor hij in de criminaliteit belandt en lange tijd op straat leeft. Muziek sleept hem door de moeilijkste tijd en blijkt uiteindelijk zijn redding. Binnenkort begint een nieuw tijdperk als hij een studio-appartement in de stad betrekt.

Wanneer hij zich doorlopend niet aan regels houdt, raakt Arjun alles kwijt. “Ik ben anderhalf jaar dakloos geweest. Daarvoor kon ik nog bij vrienden logeren, maar je wil ook niet de hele tijd zeggen ‘mag ik alsjeblieft in de kelder slapen?’ of ‘mag ik een sneetje brood?’” In die tijd slaapt hij op straat en op koudere dagen gooit hij ruiten van politiebureaus in. “Dan werd ik gepakt en had ik een slaapplek en gratis eten.”

Op zijn diepste punt denkt hij terug aan de Voedselbank in de Kerk van de Nazarener in Charlois waar hij als kind kwam. “Soms hadden ze gala’s voor mensen die dakloos waren. Mijn moeder kookte dan nasi. Ik kon toen al aardig piano spelen en dat vonden ze geweldig.” Vrijwilligster Willie helpt Arjun vervolgens aan wat kleding en sindsdien speelt Arjun weer twee keer per week piano in de kerk.

Maar als buiten een dik pak sneeuw ligt, is voor Arjun de grens bereikt. “Toen vroeg ik Willie of ik in de kerk kon slapen. Als het maar ergens binnen is en niet in de sneeuw. Willie belde Frans Brouwers van de Nico Adriaans Stichting en die bracht me naar de opvang.”

Sindsdien gaat het bergopwaarts met Arjun. Hij heeft een baan als kok in een restaurant in het centrum. Ook bij de opvang zien ze zijn groei. “Hij had eerst vaak ruzie, maar is echt volwassen geworden”, zegt een begeleidster.

Onder de naam Grades Music creëert Arjun zijn eigen beats. “Ik kan niet leven zonder muziek. Het is mijn uitlaatklep, mijn toevluchtsoord. Als ik problemen heb, kan ik mijn eigen wereldje creëren.” Nu wil hij zijn moeder en de rest van de familie trots maken. “Dat is mijn benzine. Dat zie ik als mijn plicht.”

Peter van Drunen is begeleider bij de Nico Adriaans Stichting (NAS) die zich inzet voor kwetsbare stadsgenoten. Peter stelt ze op deze plek aan ons voor.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden