<p>Erik de Groot: &#39;Alle mensen zijn bloedverwanten die naar elkaar moeten omkijken.&#39; (Foto: Pris Tatipikalawan)</p>

Erik de Groot: 'Alle mensen zijn bloedverwanten die naar elkaar moeten omkijken.' (Foto: Pris Tatipikalawan)

(Foto: )
ROTTERDAMMERS MET EEN RANDJE

Erik de Groot: ‘Vroeger was ik een klootzak, nu ben ik een aardige klootzak’

Rotterdam - “Vroeger was ik een klootzak, nu ben ik een aardige klootzak”, zegt Erik de Groot die sinds zes jaar op zichzelf woont na een lange geschiedenis van drugscriminaliteit. Via een livestream op zijn facebookpagina presenteert hij op 23 oktober zijn nieuwste gedichtenbundel.

door Peter van Drunen

Een geschilderde zigeunerjongen met betraand gezicht siert een muur in Eriks ingetogen maar gezellig ingerichte (z)onderdakwoning in West. “Tot mijn zeventiende heb ik eigenlijk nooit emoties gevoeld.” In hoeverre dat door zijn opvoeding komt, weet hij niet. “Het is ook mijn persoonlijkheid, maar m’n vader was wel een dominante man met agressieve dronk.”

De sfeer in het ouderlijk huis is gespannen. Hij heeft lange tijd een hekel aan zijn vader, maar vergeeft hem voor zijn dood. Als zijn ouders scheiden, breekt een periode van armoede aan. Het gezin leeft op de betonnen vloer van een flatje en heeft net genoeg geld voor brood. De dan 15-jarige vwo-leerling zet zijn eerste stap in de criminaliteit. “Voor de flat stond een fietstas vol boodschappen. Die tas haalde ik leeg, in de berging at ik de koekjes op en ik dacht: ‘Krijg de tering, ik ga beroepscrimineel worden.’”

Geleidelijk wordt hij een verslaafde drugshandelaar. Taxichauffeur en seksclubeigenaar, maar toch vooral crimineel. Tijdens zijn laatste detentieperiode komt de ommekeer en lukt het Erik – die dan al wat psychoses heeft gehad – om definitief met cocaïne te stoppen. Hij verblijft in de nachtopvang. “Toch had dat een bepaalde romantiek”, zegt hij terugblikkend. “Er was vriendschap. Als je vrienden maakt, terwijl je niks hebt… Daar zit een puurheid in die je nergens anders vindt.”

De laatste jaren ontplooit Erik zijn creativiteit met zingen en schrijven bij atelier Via Kunst. Het laatste resultaat daarvan is Duivenvoeder V, een dichtbundel met liefdevolle boodschap. “Wat ik wil overbrengen, is dat alle mensen bloedverwanten zijn die naar elkaar moeten omkijken.”

Peter van Drunen is begeleider bij de Nico Adriaans Stichting (NAS) die zich inzet voor kwetsbare stadsgenoten die op straat hebben geleefd. Peter stelt ze op deze plek aan ons voor.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden