<p>&quot;Ik denk niet dat je per se twee ouders nodig hebt om een kind goed en gelukkig op te voeden. De vorm van een gezin maakt niet uit, zolang het maar liefdevol gaat.&quot; (Foto: studiogeis)</p>

"Ik denk niet dat je per se twee ouders nodig hebt om een kind goed en gelukkig op te voeden. De vorm van een gezin maakt niet uit, zolang het maar liefdevol gaat." (Foto: studiogeis)

(Foto: studiogeis)

Jennifer is een trotse moeder, die bewust koos zonder partner een kind te nemen

Rotterdam - “Als lesbische vrouw moet je sowieso nadenken over het krijgen van kinderen. Het gebeurt niet vanzelf.” Jennifer Maasdamme (35) en haar zoon Ocean Maasdamme (4) vormen samen een gezin. Jennifer koos er bewust voor om zonder partner moeder te worden. Ze is een trotse ‘BAM’er’: bewust alleenstaande moeder. “Het is heel bevredigend en belonend, maar ook verdomd zwaar.”

door Nynke Vermaat

Om Ocean te verwekken waren geen buisjes nodig. “Hij is puur natuur gemaakt. Ik ben wel lesbisch, maar niet vies van de mannen. Dat is wel grappig, want dan krijg je toch reacties. Ik denk dan: nou ja, sorry hoor, ik heb voor minder geneukt. Hij is met veel liefde gemaakt. Het was in één keer raak ook.”

“Zijn vader was een kennis van me. We raakten een keer aan de praat in een bar en volgens mij was hij aan het flirten, dus ik zei gelijk dat ik lesbisch was. Toen het even later over kinderen ging, zei ik dat ik het misschien wel alleen wilde. Toen zei hij: ‘Nou, misschien ben ik wel een goeie partner’. Hij zei het als grapje, heel nonchalant.” Maar de volgende dag had Jennifer een berichtje. Als ze het serieus wilde overwegen, wilde hij het wel bespreken. “Het is niet dat ik toen al snel een kind wilde, maar toen hij het zei, viel het wel op zijn plek. We hebben toen bijna acht maanden de tijd genomen om elkaar te leren kennen en formaliteiten te bespreken.”

Had je in de jaren tachtig bewust ongehuwde moeders (BOM’ers), vandaag de dag zijn er BAM’ers. Dit zijn vaak vrouwen tussen de 35 en 40 jaar die nog niet de juiste partner hebben gevonden, maar die met behulp van donorzaad en inseminatie toch moeder worden.

Voor Jennifer geldt dat allemaal niet. “Ik lees vaak verhalen over vrouwen die BAM’er worden uit noodzaak; je wordt al te oud maar er is nog geen partner, dus wordt je ‘dan maar’ alleenstaande moeder. Ik ben BAM’er geworden uit keuze. Ik was dertig en had nog genoeg jaren om een partner te vinden. Mijn kinderwens was er altijd al, maar ik vind liefdesrelaties moeilijk en het wordt nog ingewikkelder met een kind erbij. Dus het idee van het alleen doen was voor mij heel vanzelfsprekend.”

Jennifer vindt dat het normaal moet worden om de keuze voor alleenstaand moederschap te maken. “Zodat vrouwen niet wachten met kinderen nemen tot hun achtendertigste, terwijl ze eigenlijk al jaren een kind willen.”

Hoewel ze de opvoeding zelf wil doen, vindt Jennifer het belangrijk dat Ocean contact heeft met zijn vader. “Ik heb uitgelegd dat een vader iemand is die een kind maakt en dat een papa opvoedt. Helaas hebben ze nu geen contact meer. De eerste paar jaar zag Ocean zijn vader regelmatig, maar na onenigheid heeft hij het contact verbroken. Ik weet niet eens precies waarom, want we hebben elkaar niet meer gesproken. Dat vind ik erg jammer.”

Jennifer vindt zichzelf meer een ‘zelfstandige moeder’ in plaats van ‘alleenstaande moeder’. “Dat klinkt eenzaam, alsof er iets ontbreekt. Ik denk niet dat je per se twee ouders nodig hebt om een kind goed en gelukkig op te voeden. Toen mijn ouders gingen scheiden was er veel ruzie en weinig liefde. Daardoor heb ik al vroeg geleerd dat de vorm eigenlijk niet uitmaakt, zolang het maar liefdevol gaat.”

Het allermooiste aan BAM’er zijn, is voor Jennifer de band die ze met Ocean heeft. “Het is een hele gelijkwaardig band. We doen het samen. Hij snapt dat je in een huishouden moet samenwerken. Hij is pas vier en heeft al taken zoals de tafel dekken en zijn vissen eten geven.” Toch is het niet altijd makkelijk. “Het is verdomd zwaar. Je bent vader, moeder en vrouw tegelijk. Je moet alles kunnen en je moet alles doen. Ik vind het bijvoorbeeld eng om auto te rijden. Als ik een partner had gehad, had zij waarschijnlijk kunnen rijden, maar nu forceer ik mezelf achter het stuur.”

“Ik weet niet of ik het zwaarder heb dan andere ouders, want ik heb geen ruzies in huis en geen verwachting dat iemand anders de luier doet. Soms is het makkelijker om te weten dat je het zelf moet doen.”

Overigens is Jennifer niet van plan om altijd met zijn tweeën te blijven. “Omdat ik de keuze heb gemaakt om alleenstaande moeder te zijn, gaan mensen er vanuit dat ik helemaal geen partner wil. Dan denk ik: ‘Nee! Ik ben niet uitgedatet op mijn dertigste!’ Ik ga alleen niet wanhopig op zoek naar iemand omdat je zogenaamd samen moet zijn om gelukkig te zijn. Ik sta open, maar je moet wel heel tof zijn want ik heb al een heel vervuld leven. Zet maar neer: Jen zoekt vrouw. Nummer verkrijgbaar bij de redactie ha ha.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden