Logo dehavenloods.nl


Julia en broertje Valentijn.
Julia en broertje Valentijn.

Roze wolk verandert in grote zorgen om Julia

Hoewel bij de 22 weken-echo alles prima in orde leek, kregen Milou en Joost Riphagen na een weekend op roze wolken de schrik van hun leven. Dochtertje Julia bleek de zeldzame en gecompliceerde hartaandoening truncus arteriosus te hebben. De roze wolken veranderden acuut in een storm van grote zorgen en bijna ondraaglijke spanning.

Door Els Neijts

Rotterdam - "Het was meteen goed mis", vertelt Milou terwijl Julia van bijna drie op haar schoot klimt. "Julia's aandoening had ook cognitieve, motorische en psychische consequenties kunnen hebben, maar bleek na een almaar voortdurende reeks onderzoeken en puncties louter fysiek. We realiseerden ons dat het desondanks heftig ging worden, maar beloofden onszelf dat het goed zou komen."

Alle spanning bereikte een hoogtepunt toen Julia werd geboren. Milou:" Vanaf het eerste moment dat ze er echt was kwam een speciaal team van het Sophia in actie om haar 24 uur per dag te monitoren. Julia moest 3600 gram wegen voor ze de eerste noodzakelijke operatie kon ondergaan. Dat was heel hard werken voor haar. Omdat haar bloed onvoldoende zuurstof bevatte, hijgde ze voortdurend van inspanning. Om haar krachten zoveel mogelijk te sparen kreeg ze sondevoeding van mijn moedermelk vol supplementen. Het leek wel beton! De eerste tien dagen na de operatie waren verschrikkelijk. Je zag meer slangen dan kind. En hoewel de artsen ons na de acht uur durende operatie verzekerden dat alles goed was verlopen, begreep ik later dat het bijna mis was gegaan."

Milou laat een roze fotoboekje zien dat ze de titel Het hartje van Julia gaf. De kleine hoofdpersoon kijkt mee als haar moeder het doorbladert en tilt haar shirtje op om haar 'streepje' te laten zien. Momenteel doet Julia aan alles mee wat gezonde kinderen doen en gaat ze naar de gewone kinderopvang. Toch realiseren Joost en Milou zich terdege dat Julia meer operaties zal moeten ondergaan. Wanneer is onduidelijk. "We kunnen maximaal een jaar vooruit kijken", weet Milou, "en garanties zijn er niet. Maar we pakken haar niet in bubbeltjesfolie hoor. Het klinkt misschien suf maar we zijn ondanks alles heel gelukkig en genieten enorm. Iedere avond voor Julia naar bed gaat doen we een dansje."

Terwijl ze dit zegt kijkt ze opzij, naar zoontje Valentijn die het enorm naar zijn zin heeft in zijn wipstoeltje en voortdurend kraait, geluidjes maakt en lacht. "We hadden graag een groot gezin gehad", glimlacht Milou, "maar hier blijft het bij. Valentijn durven krijgen was geen eenvoudige beslissing."

Door hun ervaringen zijn Milou en Joost gemotiveerd geraakt zich in te zetten voor Stichting Hartekind, die onder meer wetenschappelijk onderzoek financiert en deze week voor het eerst de Hartekind Week organiseert. Meer info op www.hartekind.nl.

Reageer op dit nieuws 1
Meer berichten